...

Er was eens een meisje dat Hihi heette. Ze was niet heel lang, met prachtig golvend donkerbruin haar en stralende groene ogen met bruine spikkeltjes. Ze woonde samen met haar ouders en haar zus in hun huisje in Elst.

Toen ze 12 jaar was ging ze nietsvermoedend naar de middelbare school. Op de eerste dag werd ze zo overdonderd door alle indrukken van haar nieuwe klas en de school, dat ze een beetje dromerig door de gangen liep. Terwijl ze nadacht over alles liep ze per ongeluk tegen een jongen aan. Het was een hele knappe Turk, met grote donkerbruine ogen en een gespierd lijf. Hij droeg een strak wit T-shirt waardoor dat extra opviel. “Het spijt me zo erg”, zei hij terwijl zijn ogen haar goed opnamen. Toen hij haar in die prachtige stippeltjesjurk zag werd hij totaal overdonderd en vroeg zich waarom hij haar nog nooit gezien had. “Nee, het spijt mij, ik lette niet op, ik dacht aan al die nieuwe dingen hier en..” “Ben je nieuw hier?” onderbrak hij haar. “Ja, dit is mijn eerste dag op de middelbare.” “Hmm, oké, dan zal ik je nog wel eens zien denk ik.”

Dromend liep de Turk weg en hij hoopte dat hij haar heel snel weer zou zien.

Een paar maanden later was Hihi al helemaal gewend aan haar school en werd ze samen met haar vriendinnen uitgenodigd voor de verjaardag van 2 jongens uit hun klas. Het was helemaal ‘het feest’ en niemand sprak meer over iets anders.

Toen het eindelijk zover was ging Hihi met spanning naar het feest. Ze haar mooiste kleren aangetrokken en flink veel tijd in haar uiterlijk gestoken. Wat ze niet wist was dat de Turk ook was uitgenodigd…
Toen Hihi van het eten en drinken weer naar haar vriendinnen liep, zag ze opeens de Turk. Hij keek haar recht in haar ogen. Van schrik liet ze haar glas cola vallen. Dat was die ene geweldig knappe jongen. Snel wendde ze haar hoofd af en liep door, maar de Turk was sneller en hij sprak haar aan: “Hee, Haha, ik was laatst je naam vergeten te vragen.” “Hihi”, zei ze kortaf en ze wilde doorlopen voor ze gevoelens voor hem begon te krijgen. Hoe hij naar haar keek… “Wil je alsjeblieft even meegaan naar de boomhut?” “Oké dan.”

Toen ze in de boomhut zaten keken ze elkaar ongemakkelijk aan. Om de stilte te verbreken begon Haha te vertellen over de stand van de sterren. Hihi lette helemaal niet op en keek alleen maar naar zijn prachtige ogen. Die waren zo groot dat ze het gevoel had dat ze recht in haar hart keken en haar accepteerden zoals ze was. Op hetzelfde moment dacht hij eigenlijk alleen maar aan haar sprankelende ogen die hem verliefd aankeken. Hij stopte plotseling met praten en het leek wel of magnetisme ze naar elkaar toetrokken. Voorzichtig zoende hij haar en zij zoende terug. Rustig maakte ze zich los en keek hem met een glimlach aan.

Na 10 jaar waren ze nog steeds bij elkaar en kregen ze ook kinderen. Het kwam als een ENORME verrassing dat ze een tweeling kregen. Na 9 maanden werden ze geboren en bedachten ze terplekke de namen. De jongen werd Hahi genoemd en het meisje Hiha. Ze aten beschuit met Turkse muisjes en leefden nog lang en gelukkig… 