09

Audrey Jill Andrews.

Wat deden we nou weer in een bos? Ik stop met lopen. 'buwaah ik ben moe.' Ik laat me achterover in de bladeren vallen. 'Zullen we hier blijven slapen?' vraag ik. 'Ja, oké.' stemmen de andere in. Iedereen ploft neer. Ik sluit mijn ogen. Luisterend naar de dingen om me heen. Ik hoor Justin die zich innesteld. Ik hoor Ryan en Jenn zoenen en rollebollen in de bladeren. Ik hoor uilen en vleermuizen. Ik hoor hun prooien hyperactief wegrennen. Ik hoor een eekhoorntje dat dacht nog niet moe te zijn een eikeltje eten. Ik hoor vanalles! Langzaam zakken mijn hersens weg. Mijn gedachtes houden me niet langer meer wakker. Ik slaap. Dromend over dieren, over natuur, over de nacht.

Langzaam open ik mijn ogen. Meteen word ik verblind door de zonnestralen die mijn gezicht vinden. Ik ga rechtop zitten. Zachtjes strek ik me uit. Waar bevind ik me? Vraag ik me af. Ik kijk eens rond. Overal liggen bladeren op de grond. Als muren zijn er gaten. Zijn er bomen. Als plafond zijn er takken met bladeren. En als kleedjes zijn er Justin, Jenn en een vriend van Justin. Ryan. Ik glimlach. Jenn en Ryan liggen over elkaar heen en in de knoop. Justin ligt naast me. Een van zijn benen rust op die van mij. Ik maak Justin wakker. 'Hey Audrey, droom ik?' vraagt hij. 'Nee, je bent in een bos. Ryan en Jenn liggen daarzo.' ik wijs naar de in de knoop liggende lichamen die onder de bladeren liggen. Hij glimlacht. Ik sta op en loop naar de twee geliefde toe. 'Jenn, Ryan wakker worden.' zeg ik zacht. Ze reageren niet. Ik kijk eens om me heen en zie een stokje liggen. Ik pak het stokje op. Ik begin in de zij van Jenn, die onderop ligt, te porren. 'Woehaaaaaaaa!' gilt ze. Meteen schrikt ook Ryan wakker. Ik lach. Als ik uit ben gelachen vraag ik of zij misschien weten waar we zitten. 'Nee.' Is het antwoord van beide. 'Justin, weet jij het?' vraag ik aan Justin die zijn behoefte doet tegen een boom. 'Nope.' zegt hij. 'Dan zit er niets anders op als onze neus volgen.' zeg ik. 'Oké, Jill gaat voorop!' gilt Jenn. 'Wie is Jill?' vraagt Ryan. 'Ik.' zeg ik droog. 'Maar jij bent Audrey, de restaurant chick van Justin.' zegt Ryan terug. 'Mijn voledige naam is Audrey Jill Andrews' leg ik uit. Ik sta op en ga in het midden staan. 'Welke kant zullen we op gaan?' vraag ik. 'Die kant.' zegt Justin. Hij wijst naar een opening tussen twee bomen. 'Oké dan gaan we die kant op.' zeg ik en begin te lopen.

Na een paar uur lopen beginnen Jenn, Ryan en Justin te klagen. 'Jill, hoe ver nog?' vraagt Jenn. 'Audrey kun je me dragen?' vraagt Justin. 'Mevrouw Andrews waarom kies jij nou deze lange route uit?' vraagt Ryan. Ik hou stil. 'Even dit. Één, ik koos deze weg niet, dat deed Justin. Twéé ik draag niemand. Dríé ik weet niet hoe lang het duurt want ik weet niet waar we zijn. Dus koppen dicht en lopen! JIJ OOK BEVER!' maak ik duidelijk. Mijn voeten doen ook pijn. Ik ben ook moe. Ik snap ze. Maar waarom ze het op mij afgeven. Geen idee.
Zuchtend lopen we verder.

@ShiningSun

---

Reacties?
Kudo's?

Sorry voor het wachten