Go for it.

Ik hoor mijn vader binnenkomen en sluit snel msn af. Ik mocht namelijk nooit op msn van hem. Ik voel mijn hart kloppen in mijn keel, wat zou hij vandaag weer van plan zijn? Hij ziet me bij de computer zitten en kijkt me vreselijk kwaad aan. ‘Ga naar je kamer’ zegt hij kwaad. ‘Nee’ schreeuw ik hard. Hij komt dichterbij en dreigt me te slaan. Ik kijk hem bang aan en even zie ik ook de angst in zijn ogen. Hij pakt me vast en sleurt me de gang op. ‘Ga naar boven’ schreeuwt hij en knalt de deur dicht. Ik loop langzaam naar boven. Ik loop naar de badkamer. Ik kijk in de spiegel. Wat was ik toch een vreselijk iemand, al die littekens. Bah. Denk je nou echt dat je ooit een vriendin gaat krijgen Milan? Denk je echt dat je iets waard bent? Je bent niks. Niemand. Dus wat doe je hier, bedenk ik me. Ik doe het medicijnenkastje open en pak het schaartje. Ik doe mijn mouw van mijn shirt omhoog en laat het schaartje over mijn arm gaan. Ik haal diep adem en druk even hard met het schaartje op mijn arm. Of beter gezegd; in mijn arm. Ik bloed, maar dat maakt me niks uit. Ik laat het schaartje los en het valt in de wasbak. Uit het medicijnenkastje haal ik 3 slaappillen die ik achter elkaar inslik. Ik loop naar mijn kamer en val op bed. Ik word moe en val in slaap. Kon ik maar voor altijd blijven slapen om van hem af te zijn. Of nog beter; van mezelf …..