De Beruchte Handelaar

Het is alweer 8 uur en vader was wat geïrriteerd, maar het is niet anders dan elke andere dag.
Dat was ook de reden dat hij niet hoefde te vragen waar ik was.
'Hoe was het bij Simon?' vroeg mijn broer Jacob me op een lachwekkende manier, die al aan tafel zat wachtend op het eten.
'Goed als je het zo nodig moet weten,' antwoordde ik snel. 'Hij heeft vandaag grote winst gemaakt met het verkopen van veel tulpen, en ik mocht helpen inladen vandaar'
Zijn grijns verdween en hij keek met opgetrokken wenkbrauw naar me, starend.
'Wat is er?' vroeg ik. 'Niks,' zei hij nogal wat onserieus. 'Ik wist alleen niet dat jij in staat was om
überhaupt iets op te tillen of te verplaatsen.'
'Zo kan het wel weer' zei vader, en we hielden beiden ons mond.
Ik schoof aan tafel aan 'Hij weet dat ik het niet meen, toch Cornelis?' moest Jacob nog even toevoegen, en keek me met 1 oog en een grote brede lach aan.
Hij heeft gelijk, ik weet dat hij het niet meent, en daar gaf ik hem ook eerlijk antwoord op.
'Als jullie dan nu zo ver zijn, ga dan maar eten en kan Cornelis mij vertellen wat hij heeft verdiend.'
Ik ben blij dat ons huishouden niet zo is als hiernaast, waar je geen woord mag zeggen tijdens het eten, ik bid vlug en antwoord.
'Het is iets meer dan normaal' en geef vader 3 duppies, de overige 3 hou ik zelf.

'Ah! Daar ben je dan eindelijk!' schreeuwt Simon naar me terwijl ik de trap afloop naar de haven.
'Ja we moesten wat langer blijven zitten in de klas. Er was nogal wat kattenkwaad uitgehaald dus de Meester moest wat dingen op een rijtje zetten.'
'Klinkt niet fijn, voor hun dan.'
'Nee dat is zo, en daarom ben ik ook blij dat ik er niet bij hoor.'
Simon knikt en geeft me een aai over de bol. 'Er moet vandaag het een en ander gebeuren, dus laten we maar snel beginnen. Zie je die 2 mannen daar, de een met nogal een vreemde hoed?'
Hij wist naar zijn rechterkant. 'Ja, wat is er met hun?' vraag ik.
'Ze vertelden ons dat ze zijn aangevallen door zeerovers, en hun schip moet gerepareerd worden, met daarbij de goederen als kanonskogels; voedsel en wat andere dingen.'
'Zeerovers?' vraag ik met een vragende blik naar Simon toe.
'Ja inderdaad, ofwel piraten.' zegt hij met een stille stem.
Ik vroeg mezelf af, piraten? Een gevoel zei me dat ik dat al eerder had gehoord, het kon goed zijn dat Simon me er eerder over had verteld, maar dat zou ik me niet meer kunnen herinneren.
'Als je kijkt naar het schip waar ze bij staan legt het zichzelf al gedeeltelijk uit.'
Ik kijk naar 1 van de weinigen schepen in de buurt en zie een schip met afgebroken houten materiaal, de mast ziet er ook niet goed meer uit en er is zelfs een gat in de kajuit.
Verschrikt maar met onbegrip vraag ik of dat het werk was van de piraten waar ze het over hadden.
Simon knikt en zegt 'Hier is de lijst van goederen en diensten die ze graag willen kopen.'
Ik neem een kijkje naar de lijst en vraag wat ik kan doen om te helpen.
'Ik wil dat je deze spullen even uit mijn opslag haalt.' Simon wijst wat aan en geeft me de sleutel.
Eenmaal met de grote hoeveelheid gereedschap teruggekomen bij Simon zie ik hem en 1 van de mannen van de boot praten, ik onderbreek zonder bedoeling het gesprek wanneer ik voor Simons voeten de ton stil leg.
De man zegt met een luide stem 'En wie mag jij wezen? Deze heer zijn kleine hulpje zeker. Ha! Waarom help je ook niet gelijk mee met het repareren van het dek?'
Ik kijk naar de man en kon eruit opmaken dat hij de kapitein was, zijn keurige uitstraling en hoed met verschillende velkleurige frutsels gaven genoeg duidelijkheid.
Simon kijkt me vragend en ongeduldig aan en ik antwoord 'Is goed meneer.. kapitein, ik heb een tijdje terug nog wa.' mijn antwoord wordt onderbroken door de luide stem van de man.
'Nou! Pak dan je gereedschap en ga aan het werk, ik hoef niet te wachten op je opschepperij, tijd kost geld.'
Wat geïrriteerd mompel ik in mezelf wat woorden en doe wat van me verwacht wordt.