Rescued by a handsome prince <3 [deel 2]

Maar plots stonden er 5 mannen rond mij heen. Ik zat vast. Er kwam een man stil achter mij staan om mij gevangen te nemen. Maar mijn instinkte vertelde me dat. Ik stond stil en liet mijn boog vallen en nam mijn zwaard te voorschijn. Ik stak het zwaard achter mij en de man verstijfde en viel op de grond. Dan draaide ik mij terug om en dodde 3 mannen. Ik zat in een gevecht bij de twee mannen en een gooide mijn zwaard weg. Dan nam ik twee pijlen en gooide ze naar de twee mannen. Één voor één vielen de mannen op de grond. Dan hoorde ik Lucy : “Achter je!” Ik draaide me om en zag een grote man. Die was twee keer zo groot en drie keer zo breed. Deze keer was ik de moezel en werd ik verpletterd. Hij heeste zijn zwaard en die bleef boven staan. Ik begreep eerst niet waarom maar dan viel hij voor over. Ik haaste dat ik weg was, of ik lag onder hem. Achter hem verscheen Heer Edmund op zijn paard. Ik : “Thank you” Konging Edmund : “You’re welcome” ik lachte. Dan hoorden we : “Ed! Moon!” We keken naar het bos en daar zag ik een man die Lucy mee had. Ik nam mijn zwaard, mijn boog, die nog steeds op de grond lagen en Edmund trok me op zijn paard. Edmund reed naar het bos en ik schoot op de mannen die Lu hadden. Ze vielen zo op de grond. Ik sprond van het paard af en knuffelde haar : “Gaat het?” Lucy knikte. We hoorden geroffel van paardenhoeven en keken op. Het waren Susan, twee jongens en de andere strijders. De jongen met blond haar : “Het is beter dat we gaan.” De jongen met bruin haar : “Ja kom...” Ik mocht terug achter Koning Edmund zitten op zijn paard. We reden door het bos. Na een tijdje kwamen we terug uit het bos en recht voor ons zag je een groot mooi kasteel. De sterrenhemel was mooi en de zee was donker blauw. We kwamen in de binnencour van het kasteel en iedereen ging direct slapen, we waren dood op. Lucy ging mij naar een kamer brengen. Ze zei : “Ik slaap over je, en Suus naast je. Als je naar beneden wilt dan ga je naar rechts. Daar zijn de trappen.” Ik : “Ok, bedankt hé.” Lucy : “You’re Welcome.” En ik deed de deur toe. Ik ging op het bed liggen en viel als een blok inslaap. De volgende dag werd ik wakker. Ik staarde even naar het plafond. Ik hoorde het geruis van de zee en de vogeltjes fluiten. Het moest mij even doordringen wat er gisteren was gebeurd. Ik stond slaperig op. Ik liep naar de ramen en deed de gordijnen open. Hmmm... De warme zonnestralen schenen op mijn donkere huid. Hmmmm... dit voelt goed. Ik draaide me om en keek juist in de spiegel. Hoe zag ik er nu uit? Walgelijk. Alsof ik een oermens was! Er werd geklopt op mijn deur. Ik : “Ja?” De deur ging voor een kier open en Lucy’s hoofd kwam binnen : “Hey, goed geslapen?” Ik : “Ja...” Lucie : “Wat heb jij aan?” Ik : “Een vod. London, heeft mijn kleren verbrand of zo. En mij dit gegeven.” Lucy : “Kom!” ze trok me mee naar Susan’s kamer. Ze klopte. Susan : “Binnen?” we liepen naar binnen en ik zag Susan en de jongen met bruin haar. Lucie : “Moon, heeft kleren nodig...” Iedereen bekeek mij tegoei aan. Susan : “Wacht, ik heb nog een kleedje. Die is mij te klein. Misschien past ze jou wel.” Ze liep naar haar kast en zocht. Lucy : “Hey Caspian.” Prins Caspian : “Hey Lucie, and Mona” Ik : “Goodmorning Caspian.” Caspian : “Het is al middag hoor..” Ik : “Ahzo...” Suus kwam uit haar kast : “Ja, hier.” Ik kreeg het en liep naar de badkamer. Ik deed het oude uit en deed, die ik van Susan kreeg, aan. Ik kwam buiten en Lucy : “Wow! Dit is echt heel mooi!” Ik bloosde. Susan : “Echt, je bent er beeldig mee.” Caspian was al weg