I searched you and found you <3 [deel 3]

De vrouw : “Ik ben niet Angel! Ik heet London.” Ik : “Nee, nee we wonen in London. Kom zeg dat ze mij los maken en we gaan naar huis.” Angel : “Krijg nou wat! Ik woon hier! Dit is mijn thuis! Ik krijg hoofdpijn van haar gezeur! Doe haar zwijgen!” Ze propten een appel in mijn mond en toen zweeg ik. Angel keek me moordend aan. Als haar ogen een revolver waren, dan was ik dood! Nu begrijp ik het echt niet meer. Ze bekeek mij vies aan en begon haar preek : “Manlief! i.p.v. mensenlief Dit vrouwmens is onbeleefd! Zo voed ik jullie niet op hé... En ooh! Mijn ogen doen pijn als ik naar haar kijk! Wat een vulgeire kleren! Geef haar eens andere kleren!” er kwam een man en gooide een oude stoffen kleed voor mij op de grond. Ik schrok, zo’n oude vot wil ik niet aan hoor! Ze ging verder : “Zo’n vrouwmens moet gestrafd worden! In Narnia gelden zo’n vrouwen niet!” nu kreeg ik wel de schijt : “How, how! Mannenlief, ik zal eens iets zeggen, mevrouw Perfectos! Ik ga dat walgelijk ding niet aantrekken, PS: je hebt mij die kleren gekocht voor mijn verjaardag, je gaat mij niet vertellen dat ik onbeleefd ben, want jou MANNEN gooien mij hier op de grond! Ik krijg een appel in mijn mond, omdat mevrouw Perfect niet naar mij wil luisteren en moet ik nog iets zegen...” Angel : “Gooi haar direct bij mijn Poppies...” Er werd geschreeuwd en getierd. Angel : “En sewes hebben we bezoek van MijnHeer Koning Edmund... Hij is zo’n knappe gast.” Ze zei dat heel verliefd en bleek weg te dromen. Ik : “Hahahaha, zo heb ik Mevrouw Perfectie nog nooit gezien! Ik dacht PS : dat je lesbi was...” Angel was woedend : “Ik heb een beter idee, gooi haar bij mijn Poppies als mijn verloofde komt.” Ik : “Ok, nu heb ik nog twee vragen. En sinds wanneer ben je verloofd? Wie zijn die Poppies van je?” Angel : “Wel, op de eerste vraag, ik voel dat hij mij sewes gaat uithuwelijken en op de tweede, dat zal je sewes zien, ze zijn zo uitgehongerd.” Ik kreeg een raar gevoel in mij en vroeg dan : “En als je niet word uitgehuwelijkt?” Ze grijnsde en riep luid : “Dan verplicht ik hem, natuurlijk, want ik krijg tot slot de macht over heel Narnia!” Ik zuchtte : “En waar ligt Narnia dan? Ik ken geen Narnia in UK. Ook niet in Europa.” London, zo noemt ze zichzelf : “ Meisje, je bent in Narnia. En hoe je hier kwam dat weet ik toch niet. Maar ik ben hier geboren.” Ik lachte mij plat : “Ahzo.. herboren?” Dan hoorden we iemand aan lopen en riep : “MijnJonkvrouwe, Koning Edmund komt er aan!” London werd blij en zei : “Breng haar weg. Naar de Zwarte tent. Ze trokken me op en sleurden me weg. Ondertussen proberede ik nog even naar London te kijken en riep : “Angel dit zet ik je betaalt!” ze riep nog : “Mijn liefje toch, het is London!” ik draaide mij om en zag voor mij een stoet van een paar mensen en rare dieren. Er was een luipaard, vier half-paarden-half-mensen, een beer, een eekhoorn en rare dieren. Er was een luipaard, vier half-paarden-half-mensen, een beer, een eekhoorn en een paard met een knappe jongen op. Ok, Angel... Ik bedoel, London, heeft gelijk. Knap is hij. Hij keek me me bezorgede ogen aan en ik glimlachte eens en ze trokken me dan een tent in. Ik werd vastgebonden en ik hoorde gepraat en muziek. Ik kon moeilijk in slaap vallen, maar dan was het mij toch gelukt.