03. Were you blushing?

Ik beende snel door de gangen en werd gevolgd door Sarah en Blaire - die me me moeite bij probeerde te houden. ''Loop niet zo snel!'' kreunde Sarah. Ik negeerde haar geklaag en liep door, onderweg naar de leerlingen kamer.
Uiteindelijk was ik dan toch aangekomen en plofte neer in een stoel. De leerlingenkamer zat tamelijk vol. Sommige maakte huiswerk, andere praatte gewoon.
''Het is zo saai hier op Zweinstein'' zuchtte Blaire ''Er valt niks te doen, en elke dag is het zelfde.'' Ze ging met een bil op de leuning van mijn stoel zitten. ''Dan moet je er iets leuk van maken'' zei Sarah vrolijk en huppelde om ons heen. ''Oeh, ik zie een lekkerding uit het zevende jaar, ben zo terug'' riep Sarah vrolijk en liep elegant naar de jongen toe.
Ookal was Sarah nog zo gek, ze wist wel alle jongens te krijgen. Ja, ze was een mooi meisje, en als het om jongens ging was ze altijd van de partij. Blaire daarin tegen was niet echt goed in het liefdesleven. Ze was wel lief en best wel knap, alleen ze was te verlegen. Ik wist dat er vele jongens op haar geilde, maar ze durfde nooit een van hen aan te spreken. En wanneer een jongen haar aansprak - tsja, dan kreeg ze een kop als een biet en begon te stotteren. Nu zegt dat ze op ''de ware'' wacht. Mooi excuus al je het mij vraagt.
''Vanessa'' vroeg Blaire terwijl de op mijn schouder tikte. ''Hm? Wat is er?'' zei ik nog steeds een beetje in gedachte verzonken.
''Malfidus staart naar je'' fluisterde ze. Meteen schrok ik op uit mijn gedachten. ''Malfidus?!'' siste ik. ''Hmhm'' zei ze knikkend.
Ik keek op recht en zocht naar de blonde kop van Malfidus - en inderdaad, hij staarde me aan. Ik wierp hem een arrogante blik terug die wou zeggen: wat kijk je?
Ik zag een blos op zijn wangen komen en hij wendde zijn blik af.
Bloosde hij nou? Bij het idee alleen al moest ik lachen. Malfidus en blozen, dat gaat niet samen.