When jealousy takes over ...

Het geluid drumde uit de boksen in de gay-club. De band was uitgenodigd door een goede vriend van hen en natuurlijk vond Jost dat ze moesten gaan. “Breid jullie Fanbase uit!” zei hij. Verbazend genoeg amuseerde iedereen zich, zelfs Tom, die eerst zeer duidelijk had moeten maken dat hij hetero was, maar zich nu wel amuseerde met een paar meisjes in de club…
Iedereen, behalve Gustav. Niet omdat ze in zo’n soort bar waren, maar wel omdat de zanger van de groep schaamteloos met een andere gast zat de flirten aan de bar. Tussen Bill en Gustav was de vonk al een hele tijd geleden over gesprongen. Ze hadden gisteren zelfs nog bijna gekust. Ze waren zo goed als een koppel en nu deed hij dit. Natuurlijk was Georg niet blind, hij moest er best om lachen eigenlijk. De twee draaiden al weken om elkaar heen. Georg tikte Gustav aan en zei “als het je toch zo dwars zit, doe dan juist hetzelfde” en na deze wijze woorden, stond hij op vanuit de VIP-lounge en verdween tussen de massa. Gustav keek voor de zoveelste keer die avond naar de bar, naar Bill. De zanger stond nu wel heel dicht bij die andere jongen en om bijna alles wat hij zei, moest Bill lachen. Gustav zag bijna groen van jaloezie en, hoewel hij tegen beter weten in wist dat hij waarschijnlijk domme dingen ging doen, stond hij op, liep voor de duidelijkheid langs Bill richting dansvloer. Deze laatste, toen hij dit merkte, schrok zich dood. ‘Sinds wanneer danst, Gustav?’ vroeg hij zich af. Wat er toen gebeurde kon Bill helemaal niet geloven. De drummer keek even rond, tikte een knappe gast op de schouder en voor Bill goed besefte wat er gebeurde stond Gustav met hem te dansen, en niet een halve meter van elkaar af, als je begrijpt wat ik bedoel. Bill wist niet wat Gustav bezielde, maar toen hij de twee zag dansen was hij diegene die jaloers werd. Ja, hij gaf het toe, de enige reden waarom Bill met deze jongen flirtte, was omdat hij wat schot in de zaak wou krijgen tussen Gustav en zichzelf. “Wil je dansen?” kwam eruit Bill’s mond voordat hij er erg in had. Als Gustav toch zo nodig met anderen wou dansen, dan wou Bill het van dichtbij volgen. Michiel, zo heette hij trouwens, knikte en wandelde met de jongere Kaulitz naar de dansvloer. Bill drukte zich tegen Michiel aan, hij zou Gustav wel eens duidelijk maken wat hij miste. De beat van het liedje werd heviger en zo ook de bewegingen die Bill maakte rond Michiel. Iedere keer als Bill een stapje verder ging deed Gustav dat natuurlijk ook. Tom en Georg, die op een afstand toekeken, konden niet meer stoppen met lachen. “Zien ze nou beiden niet waar ze mee bezig zijn?” vroeg Tom lachend. Georg haalde zijn schouders op en keek verder naar het schouwspel dat plaats vond voor zijn ogen. Gustav keek argwanend hoe Bill uitdagend zijn lippen in de hals van Michiel drukte en als vanzelf duwde hij Seppe, de jongen waarmee hij danste, dichter tegen zichzelf. Toen hij zag hoe Michiel zijn handen op Bill’s achterwerk legde, echter, barstte de bom. Hij liep om Seppe heen en voor Bill goed doorhad wat er gebeurde, werd hij van Michiel afgetrokken en hoorde hij Gustav zeggen “Blijf van hem af. Hij is van mij”. ‘Missie bereikt’ dacht Bill en net toen hij iets tegen Gustav wou zeggen, bekeek de drummer hem kwaad en liep zo snel als hij kon weg van de dansvloer. Bill snapte het nu echt niet meer. Hij liep terug naar hun lounge en, toen hij daar Gustav niet aantrof, vroeg hij aan de rest van de band of ze hem hadden gezien. Deze konden alleen maar knikken van niet, ze hadden het te druk met lachen, alhoewel Bill niet snapte waarom precies. Bill besloot om in de wc’s te gaan kijken, maar toen hij daar Gustav ook niet aantrof, besloot hij even een luchtje te gaan scheppen. Hij liep naar het steegje via de achteruitgang van de club en natuurlijk was het eerste wat hij merkte, toen hij de deur opendeed, Gustav. De drummer leunde tegen de muur en had zijn ogen gesloten. Bill liet de deur extra hard toevallen en Gustav schrok recht. Voor een moment keken ze elkaar zwijgend aan. “Ik snap je niet meer hoor”, zei Bill en toen Gustav hem vragend aankeek, liet hij erop volgen : “eerst zeg je ‘dat ik van jou ben’ en daarna loop je kwaad weg!” zei Bill terwijl hij op het einde, ongewild, zijn stem wat verhof. Natuurlijk werd Gustav, die naar buiten gekomen was om wat af te koelen, weer kwaad. “Nu ligt het aan mij? Jij staat openlijk te flirten met hem, jij laat hem aan je zitten!” riep de drummer. “Ben je dom, Gustav?” riep de zanger daar weer tegen in. “Dat was allemaal gewoon om jou jaloers te maken!”. Bill zag hoe Gustav van het ene moment op het andere rustig werd. “Zoals ik al zei, Gustav, ik snap je niet meer. Al weken draai je om me heen. Ik ben je eeuwige getwijfel beu, of je wil me of je wil me niet. Ik bedoel zo moeilijk kan dat nu toch niet zijn, je moet gewoon …” “Bill!” riep Gustav opdat de zanger zou ophouden met praten. “Will je nu eens even ophouden met praten?” “En waarom zou ik dat doen?” vroeg Bill venijnig. “Zodat ik je eindelijk kan kussen!” in 2 passen stond Gustav voor Bill en kuste hij hem. Bill legde zijn armen om Gustav’s nek. Hierop had hij zo lang gewacht en –eerlijk toegegeven- het was het wachten waard. “Wil je met me dansen?” vroeg Gustav na hun kus. De zanger knikte en fluisterde in het oor van de drummer : “juist hield ik me nog wat in, dat ben ik nu helemaal niet meer van plan”. Gustav grijnsde, dit had hij al veel eerder moeten doen.