Hoofdstuk 2
Nog steeds verkeerd mijn lichaam in een staat van shock. Onwezenlijk staar ik voor me uit. Hoe kan het toch waar zijn? Nooit zal ik haar nog zien, nooit zal haar glimlach weer stralen en mijn zuivere hart verwarmen. Nooit meer …
Uiteindelijk haalt ze haar gezicht van het raam weg. De verkoeling die het haar geboden had, verdwijnt weer en maakt weer plaats voor de allesoverheersende chaos in haar hoofd. Alles is uit de hand gelopen, haar hele plan. Een plan dat nu, achteraf gezien, het best halt toegeroepen wordt. Maar is het daar nu niet al veel te laat voor? Was het kwaad niet al geschiedt vanaf het eerste moment dat ze met elkaar in contact gekomen waren?
Daarnaast zal ze er nooit zeker van zijn dat ze er diep van binnen niet naar verlangt om haar plan tot uitvoering te brengen. Want als er een ding is dat liefde doet, dan is het wel het verblinden en verhullen van de werkelijkheid.
Het enige wat de vertwijfeling haar brengt, is het feit dat ze al enkele dagen niets van zich heeft laten horen, en hoewel hun relatie zich enkel voordoet via moderne technologieën, kan ze niet ontkennen dat hij veel voor haar is gaan betekenen. Hij is als een dagelijkse routine voor haar. De enige houvast in haar tubelente leven. De enige persoon waarbij ze zichzelf kan zijn, ongeveer toch.
Zonder nog verder te peinzen over de gevolgen en het doel van hun contact grijpt ze naar haar telefoon. Ze opent de verscheidene berichten die hij haar gestuurd had en opent dan maar een nieuwe.
« Hi, hoe gaat het me je? x
» Waarom negeerde je me de afgelopen dagen? Ik maakte me zorgen!
« Ik negeerde je niet … ik had het druk. Sorry, vergeef me alsjeblieft
» Nee, ik moet sorry zeggen. Slechte dag … Ik zou die frustraties niet op jou mogen uitwerken. Waar ben je mee bezig geweest? x
« Strijden tegen mijn eigen demonen. Moeilijke tijd, ik wilde je er niet mee lastig vallen. Maar het is weer in orde, nu ik weet dat je niet boos bent.
» Ik zou niet boos op je kunnen zijn, dat weet je toch?
« Thanks (:
» En weet dat ik er altijd voor je ben, babe …
Nu past beseft ze hoe hard ze hem gemist heeft. Het is door zijn aanwezigheid dat ze een heel ander gemis uit haar verleden heeft weten te verdringen. Ze weet hoe het voelt, en nu wil ze dat gevoel koste wat kost vermijden.
Ook al zal dit inhouden dat hun relatie verder opgebouwd zou worden uit een verhullend rookgordijn. De fundamenten zijn leugens en ooit zal dat zich tegen haar keren.
Reageer (1)
Intense.
1 decennium geledenSnel verder.xx