Steen || Dertien

De rest van de middag merkte Gellert niets van de ruzie die die ochtend had plaatsgevonden. De uitdrukking in Albus’ ogen was wat milder dan gewoonlijk en hij leek er niet helemaal bij te zijn met zijn hoofd, maar Gellert vergaf hem dat en vroeg er niet naar. Hij hield niet zo van dat zoetsappige gedoe en wilde het liefst zo gauw mogelijk weer vertrekken om opzoek te gaan naar de Relieken.
In oude documenten waren ze nagegaan wie welke van deze voorwerpen mogelijk in bezit had gehad. De verhalen sloten echter niet helemaal op elkaar aan en soms zaten er gaten in de geschiedenis, zodat het af en toe gissen was wat er precies met een Reliek gebeurd was en of het wel echt van eigenaar gewisseld had.
Gellert merkte wel dat Albus niet zo enthousiast werd bij het idee Goderic’s Eind te moeten verlaten, hoewel hij wel erg enthousiast bleef over hun andere plannen. Gellert wist soms niet meer wat nou zijn hoogste prioriteit had. Kon hij alle tovenaars wel vrij maken zonder de staf? Hij durfde er eigenlijk niet aan te twijfelen. Hij kende zijn kracht en Albus had hem meerdere malen bewezen dat zijn magische vermogens die van hemzelf evenaarden. Toch zou een staf als de Zegevlier hen wel de ultieme macht geven. Andersdenkenden zouden zich met geen mogelijkheid tegen hen kunnen verzetten.
Er werd op de deur van Albus’ slaapkamer geklopt. Gellert keek op van het stuk perkament wat hij aan het lezen was, maar Albu stond al bij de deur.
Ariana keek met haar onnozele blik de kamer binnen, maar leek daar niets te zien wat haar aandacht trok, want ze keek weer op naar haar broer. Gellert zag hem liefdevol naar haar glimlachen en wendde zich weer af.
Maar het werd Gellert al gauw duidelijk waarom ze aangeklopt had. Ze had niets gezegd, maar er klonk van buiten een luid gemekker en hoefgetrappel.
Ze volgden Ariana naar beneden, waar een van Desiderius’ geiten flink had huisgehouden, zo zag Gellert aan de uitwerpselen die her en der verspreid lagen. Buiten hoorde hij Desiderius naar het beest roepen. Achterlijke gladiool.