One

Akira

Ik lig op bed, rustig te lezen. Zoals altijd heb ik niks te doen. Altijd heb ik iets te doen, maar nu niet. Ik moet nog bergen huiswerk maken, en ik heb weer eens geen zin. Ik maak het vanavond wel. Wacht, dat gaat niet, want dan gaan we weg. Annemieke heeft iets geregeld. We moesten een goed verhaal insturen voor één of andere band en dan konden we kaarten winnen ofzo... Wreed werden mijn gedachte verstoord toen en iemand op mijn deur klopte. "Ga weg!" riep ik. "Ik ben het, Stefana! Doe onmiddelijk te deur open of ik kom je er persoonlijk uithalen!" zei Stefana. Ik zuchtte, stond op en deed de deur open. Niet helemaal, maar op een kier, zoals gewoonlijk. "Moet je?" zei ik droog. Ik hoorde gegil van beneden. "Wat heeft Miekje nu weer?" Ik keek Stefana bedenkelijk aan. "Kom nou maar!" gniffelde Stefana en liep naar de trap. Ik liet de deur in het slot vallen en volgde Stefana de trap af.

Annemieke

Ik schreeuwde het uit van blijdschap. "Moet je zo persé gillen?" vroeg Marika. "Ja! Natuurlijk! Wat ik hier in mijn handen heb zijn kaartjes voor het concert van Tokio Hotel!" zei ik enthousiast. De deur ging open. Daar stonden Stefana en Akira. "Wat nu weer?" zei Akira. Je kon duidelijk zien dat je haar niet moest tegenspreken. "Dit zijn kaartjes voor het aankomende Tokio Hotel concert!" Akira keek me verveelt aan. "Zoals gewoonlijk ben ik weer verplicht om mee te gaan, zeker? Nou, zet dat maar uit je hoofd, want ik ga niet mee. Ik ben doodop en heb totaal geen zin." zei Akira. Ze ging voor me staan en sloeg haar armen over elkaar. "Jij moet ook altijd alles verpesten hé?" zei ik. "Nee, ik wil het niet verpesten. Ik zeg alleen dat ik niet mee wil omdat ik moe ben!"



M'n eerste!
Wel een korte...
Reacties?