Ianthe

Gastenboek (31)

• Taiteilijan

  Oh, dat heb ik ook. Dat heb ik met alles, trouwens. Ik heb een hele kast met cd's, dvd's en boeken. Het is gewoon heerlijk om zoiets in je handen te hebben. Veel fijner dan zo'n e-reader, vind ik, want daar krijg ik hoofdpijn van. TFIOS is zeker zo'n boek dat het bezitten waard is. Op een gegeven moment weet je ook niet meer of het nou drama is of niet, of één grote grap, en dan word je aan de mogelijke dood herinnert en dan krijgt het boek weer een andere sfeer. Heel gevaarlijk, hoe John speelt met zijn eigen verhaallijn. Maar wel leuk gevaarlijk.
  Ja, Veronica zet het uit in twintig bladzijdes tot de conclusie, en dan denk je in de eerste instantie van: kon dat niet in één zin? Maar dan blijkt dat ook andere stukken in die twintig bladzijdes een grote rol spelen. Het is gewoon zo'n aangrijpend boek. Je stelt jezelf continu de vraag of je ook zo moedig zou zijn als Tris, of zo gebroken als Four, of zou loyaal als Christina en Will en natuurlijk haar ouders. Wat ik ook zo leuk vind aan Veronica, is dat ze gewoon personages laat sterven. Je ziet weleens dat schrijvers continu lopen te tobben of ze een personage uit het verhaal willen schrijven en Veronica doet dat heel wreed. Weg ouders, weg Will, weg Fernando. Ik heb het idee dat ze daar nooit bij heeft getwijfeld. En risico's durven te nemen is wel iets heel belangrijks als je bestsellers op je naam hebt staan, denk ik. Ook al kwam ik op sommige stukken best moeilijk door Opstand heen, een beetje verandering is wel belangrijk. Inwijding hoorde een introductie te zijn voor een serie, en het tweede deel moet daarop aansluiten. Soms vond ik het wel jammer dat het leven in de andere facties niet echt voorgesteld werd. Je weet wel ongeveer hoe het eraan toegaat, maar over de inwijdingen van de andere facties, wordt eigenlijk niet zoveel verteld. Aan de andere kant ook logisch, want Tris is het enige perspectief van het verhaal.
  Nee, een derde Hongerspelen lijkt me ook niets. Dan ken je het al, en kun je verwachten dat het vanzelf saai gaat worden. Ik vond het einde wel... sneu. Vooral het epiloog. Het was alsof Katniss alleen voor Peeta koos omdat Gale zogenaamd Prim platgebombardeerd heeft. Alsof ze hem wilde off-pissen, haha.
  Ja, Katniss maakt een hele revolutie van karakters mee, haha. Ze wilde eerst niet moordlustig zijn, maar in een oorlog wilde ze wel meevechten. Overigens wel goed hoe Suzanne toch haar keuze op een geloofwaardige manier heeft laten overkomen. Jennifer is echt het beste wat de makers van de film voor de cast hebben gedaan. Ik heb de boeken twee jaar vóór de film gelezen, maar toen ik de eerste foto's van haar als Katniss zag, dacht ik wel even: joh, beter kun je het niet doen. Ik ben trouwens écht benieuwd naar Vlammen. Een vriendin van me heeft kaartjes voor de eerste draaidag van de film besteld, zo'n filmavond waarbij je eerst het eerste deel te zien krijgt en Vlammen daarop volgend. Kun je gelijk weer in de sfeer raken. c:
  Ik denk dat de manier wáárop heel belangrijk is, maar ook wát die manier is, en hoe je die manier wilt beschrijven. Twilight was wat schrijfstijl betreft een goed boek. Stephanie is zeker geen slechte schrijver. Ze maakte alleen haar personages zo zwak, had ik altijd het idee. En ik hou niet van romances. Misschien is dat wel waarom ik Twilight nooit helemaal heb uitgelezen... Jij wel?
  Kon ik eerst ook niet, haha. Maar er zitten gewoon hele goeie fanfictions tussen. Overal bestaan tegenwoordig fanfictions van, en dan is het altijd een verrassing wat mensen ermee gaan doen. Vooral als je zo'n serie als South Park hebt, dan weet je echt niet wat je kunt verwachten.
  Hunger is écht heel mooi, inderdaad. Soms had ik gewoon een uur nodig om bij te komen van een hoofdstuk voordat ik het volgende las. Ik weet niet of ze nog verder gaat... Ik volg haar op Tumblr en het gaat geloof ik niet zo goed. De ene keer zegt ze dat ze hoofdstuk 13 al heeft geschreven, de andere keer wil ze Hunger herschrijven. We zullen het vanzelf zien.
  Wij lezen twee boeken klassikaal, en twee boeken individueel. Maar Les Miserables, daar spreek je ook van een boek... Volgens mij is dat echt veel moeilijker dan de boekjes die wij krijgen. Anyhow, Simple is een heel mooi boek. Alleen jammer dat ik net zo vaak in dat boek zit als tussendoor in een woordenboek...

  1 decennium geleden
• Taiteilijan

  Ja, ik ben écht blij dat ik hem uiteindelijk heb verlengd! Ik ga 'm denk ik nog eens halen, want ik heb het eerste deel niet overgelezen toen ik er weer in begon. Gewoon een goed staaltje jankwerk wat John daarin heeft gestopt. En inderdaad, de humor van de hoofdpersonages, de momenten dat je denkt dat het helemaal fout gaat lopen en dan komt er iemand aanzetten met een opmerking die je totaal niet verwacht... Geweldig was dat.
  Ja, precies. Ik ben benieuwd hoe hij allebei de personages gaat neerzetten. Het zijn toch twee hele andere karakters die hij speelt, in een heel andere verhaallijn. Ik wacht af. c:
  Veronica heeft zo'n koorddanstactiek. Er gebeurt iets, daarop gebeurt weer iets, maar het is niet bepalend, want de eindjes komen pas bij elkaar twintig bladzijdes later. Maar dan heeft ze je wel mooi twintig pagina's meegesleurd. Veronica is daar écht heel goed in. Ik moet wel zeggen dat dat bij Inwijding/Divergent méér was dan bij Opstand/Insurgent, maar Inwijding was dan ook het eerste deel en dat moet het deel zijn waarmee je mensen aantrekt. Opstand was daarbij niet slecht of zo, maar ook weer... anders. Ik had zo'n zelfde gevoel bij de overgang van Vlammen naar Spotgaai (ik weet niet of je De hongerspelen hebt gelezen, trouwens, haha). Dat je van arena naar een grote oorlog gaat. Maar ja, je kunt moeilijk de hele tijd over de arena blijven schrijven. Ik ben benieuwd wat Allegiant voor een boek wordt.
  Ja, inderdaad. Gewoon de omvang van de reactie kan al wat doen. Al is het maar een aardig woordje, je krijgt zoveel meer over je heen als je de hele boel bij elkaar scheldt. Ik vind het gewoon veel fijner als iemand zegt wáár het probleem dan ligt, en niet een heel probleem van de tekst maakt.
  Hm, daar heb je gelijk in. Een schrijfstijl moet aantrekken, maar de achterkant van een boek moet je uitnodigen. Je bent altijd met het verhaal bezig, maar ook met hoe de woorden zijn gerangschikt. De ene keer denk ik echt 'ja wat boeit een schrijfstijl nou als je een masterpiece van een lijn hebt', maar als je meteen begint met omschrijvingen van een uiterlijk dat je ook in het verhaal zelf kunt verwerken, dan is het ook niet interessant. Soms heb je echt geen draad om op te pakken, als je zelf veel schrijft, haha.
  Dacht ik eerst ook. Toen kwam ik ze tegen, vond ik ze nog leuk ook. De beste fanfic ooit van South Park staat helaas niet meer online... Hmpf. :c
  Haha ik weet hoe je je voelt. Ik heb soms ook wat te lezen nodig, om maar die twee boeken die ik voor Frans moet uitlezen te ontlopen. Shame, want het boek dat we lezen voor Frans, is echt heel leuk. Het is alleen zo... Frans.
  Ik zal eens even kijken... c:

  1 decennium geleden
• Taiteilijan

  Jaaa The fault in our stars van John Green! Ik heb 'm gelezen! De eerste bladzijdes vond ik helemaal niet zo. Toen heb ik hem even een tijdje laten liggen, kwam ik 'm weer tegen toen-ie terug naar de bibliotheek moest en heb ik hem toch maar verlengd. Ik vond 'm echt heel mooi. Van de film heb ik eigenlijk niet echt iets mee gekregen... Het is maar dat je het zegt, anders had ik het waarschijnlijk pas doorgehad als-ie in de bioscoop draait. Ah da's wel apart! Ik vind het altijd zo grappig, een acteur die heel typisch is voor een filmreeks in een andere film zien... Net zoals ik Emma Watson in The perks of being a wallflower zag. Dat boek moet ik ook nog lezen.
  The fault in our stars is er in het Nederlands! Hij heet Een weeffout in onze sterren. c:
  Ik hoop dat de vertaling snel komt, want met al die Tumblr-accounts die ik volg, heb je het boek al gelezen voordat je het in handen hebt.
  Ja, precies zo! Niet als een belediging, maar als een verbetering. Want met botte woorden heeft die schrijver er helemaal niets aan. Kan-ie zich wel afvragen wat er dan zo verkeerd aan is, maar dan heeft-ie er nog niks aan.
  Ik hoorde weleens iemand zeggen dat het verhaal zelf vaak belangrijker is dan de schrijfstijl. Ik weet nooit echt wat ik daarvan moet vinden, want als je de hele tijd wordt afgeremd door storende woordherhaling of wat dan ook... Wat denk jij?
  Ik zal eens even kijken op die Twitter. ^^
  Ik lees zelf eigenlijk van alles, van 1D tot South park (hier zijn fanfictions over... En ze zijn écht heel goed).
  
  Deze is heel mooi. Wel een beetje sneu dat ik daarna Wintermeisjes las en dat de schrijfstijl/beeldspraak grotendeels uit dat boek gehaald is.
  
  Dit is 's werelds grootste jankverhaal ooit. Echt, het is prachtig. Dit is misschien wel een van de beste die ik heb gelezen.
  
  Save me from the monsters is een hele bekende op Wattpad, maar alsnog heel mooi.
  
  En nu ben ik er een aan het zoeken... die ik niet kan vinden.

  1 decennium geleden
• Taiteilijan

  Ja, dat had ik ook. Het is ook meteen zo anders, omdat de hoofdpersonages net iets anders zijn dan dat je ze eigenlijk had voorgesteld. Wie weet wat we ervan kunnen verwachten. En anders zijn er nog zoooveel films om naar uit te kijken. Boekverfilmingen zijn er genoeg. c: Ja, Veronica's schrijfstijl is zo verfrissend. Oké, ik lees dan de vertaalde versie, maar het zit er dichtbij, haha. Soms dan maakt ze zulke mooie, maar makkelijke zinnen. Ik heb er laatst nog een paar opgeschreven die ik heel mooi vond. Zal eens kijken of ik die nog heb. Het verbaasde me ook echt dat ze pas midden twintig is. De zinnen die ze maakt, en hoe ze een bepaalde waarde geeft aan woorden, vind ik zo mooi. Opstand was dan ook een van de weinige boeken die ik kocht omdat ik gewoon niet kon wachten op het vervolg, want dat hadden ze toen nog niet in de bibliotheek. Geen spijt van gehad. Dat derde deel moet maar eens snel uitkomen, haha.
  Ah dankjewel. c:
  That's true. Kritiek moet altijd wel zo blijven dat je er wat van opsteekt, en dat je er lol in blijft beleven. Daar ben ik het ook echt mee eens. Je hebt de theorie, maar ook de praktijk. Je kunt geen rijbewijs hebben als je nog nooit een schakeling hebt aangeraakt, maar wel weet hoe die werkt, bij wijze van. Ik denk dat dat met schrijven ook zo is. Je kunt het horen, je kunt het leren, je kunt het aannemen, maar je moet het wel kunnen toepassen. En vooral aannemen, want mensen kunnen hele goeie tips hebben.
  Ik kan me ergens nog wel voorstellen dat je je prettig voelt als je een mooie zin hebt gemaakt, maar dat het steeds weer overnieuw moet om het perfect te krijgen... Lijkt me echt vervelend. Er moet wel een limiet aan zitten, aan wat goed is en niet steeds overnieuw moet. Als ik mijn dingetje kan doen, vind ik het goed.
  Ja, precies! Het is niet de woorden kennen, het is de woorden voelen. Hoe heet dat account trouwens, op Twitter? Ik heb nog wat inspiratie nodig als ik door Twitter aan het zwerven ben, ghehe.
  Wat lees je zoal? Want ik heb hele mooie van 1D, maar ook van andere fandoms. Heb je een lijstje met wat je leuk vindt?

  1 decennium geleden
• Taiteilijan

  Ik vind de set wel heel mooi, daar niet van. Maar Four was toch wel iets waar ik me heel erg op verheugde en toen patsboem kregen we zoiets op ons bord. Wel een beetje jammer, maar goed, we zullen vanzelf zien of we het leuk vinden of gillend de bioscoop uitrennen.
  Ja!! Ik wil 'm echt lezen, maar hij is nog niet uit in het Nederlands en mijn gebrekkige Engels is toch altijd wel een minpuntje als je een boek wilt lezen... Maar ik ga 'm zeker halen als-ie uit is in het Nederlands. Ik ben echt benieuwd, want Opstand/Insurgent eindigde toch wel in een... spanning. Idk. Het was zo anders. Ik vond het tweede boek ook echt heel anders dan het eerste.
  Ik heb ook nooit echt het gevoel gehad dat schrijven gaat om veel woorden kennen, maar om je woordenschat toe te passen op een manier dat je mensen ermee raakt. Ik heb dat daar nooit echt het idee gehad dat ik m'n gang kon gaan. Het is ook pas sinds RHFH (of het verhaal daarvoor nog...) dat ik gewoon m'n eigen ding doe, haha.
  Als kritiek goed over wordt gebracht, dan heb ik zoiets van: 'ja, je kunt moeilijk je mening veranderen.' Als ik zeg dat ik Vijftig tinten grijs een slecht boek vind dan gaat dat in strijd met haar positie op de Bestsellerlist. Kritiek is wel fijn, maar sommigen mensen zien alleen wat fout is en dan krijg je ook totaal geen overzicht van wat goed of slecht is en wat beter kan. Oefening maakt in ieder geval de meeste kunst, denk ik.
  En de grootste lol van schrijven ligt natuurlijk bij jezelf, want als jij er geen donder aan vindt terwijl je wel talent hebt... Is dat jammer, maar goed. Dat miste ik trouwens ook op die site. Ik had echt niet het idee dat je zo blij wordt van steeds maar weer jezelf willen overtreffen met moeilijke zinnen en woorden. Bij mij zou de lol in ieder geval al heel snel wegvallen.
  Ik snap wel dat je dat niet zo bedoelt, haha. Het is soms gewoon zo vreemd, dat je aan de hand van iets dat je meemaakt kunt schrijven, en dat het dan ook nog goed ontvangen wordt. Maar dat maakt mij eigenlijk niet zoveel uit. Het is gebeurt, en het beste moet je ervan maken.
  Dat is ook zo'n rare opmerking, "als jij het beter kunt, doe het zelf dan!" Bijna alsof je geen mening mag hebben... Ik heb wel een paar One Direction fics opgeslagen, allemaal in het Engels. Zal ik er anders een paar doorsturen?

  1 decennium geleden