Story: I wish your heart was as big as your ego.

Ieder meisje droomt er wel van de perfecte liefde, zoals het in de Hollywoodfilms beschreven werd of zelfs nog beter. Het hoofdpersonage Hannah was ervan overtuigd dat ze hem gevonden had, en wou een leven met hem tot de dood hen zou scheiden. Het was gewoon ‘meant to be’. Maar dit is geen sprookje, liefde is gewoon geen sprookje. Dit verhaal is één grote flashback op een jaar waarin ze hopeloos verliefd werd, ongelofelijk gelukkig, en vreselijk hard gekwetst. Ze blikt terug op de ervaringen, en verteld je over de lessen die ze geleerd heeft. Het verhaal is niet altijd even positief, en tijdens het vertellen voel je soms de nostalgie. De wens om de tijd terug te kunnen draaien, maar uiteindelijk te beseffen dat je niets zou willen veranderen. De weg naar het opnieuw gelukkig worden, na een gebroken hart. Op het einde van het verhaal is ze inderdaad na lange tijd terug gelukkig. Was het nu inderdaad meant to be, en kan je geloven in een verhaal zoals the notebook.-love the movie!- Of gingen ze nu toch elk hun eigen weg?

-Ja deze story heeft dezelfde titel als de vorige die ik verwijderde, gewoon omdat het grotendeels hetzelfde verhaal is. Deze keer gewoon in het Nederlands geschreven, en uitgebreider. Wat ik er de vorige keer van maakte vond ik persoonlijk slordig, onafgewerkt en niet persoonlijk genoeg. Daarom besloot ik te herbeginnen, het in een fris jasje te steken. Misschien zelfs het soms vanuit een andere ooghoek de dingen te beschrijven. Ik voel me beter nu dan toen ik de vorige versie schreef, en in staat om mijn gevoelens er nu volledig in te leggen. Hopelijk merkt men dat. Het verhaal is bytheway een fictief verhaal, maar ontstaan uit mijneigen gedachten en gevoelens. Achter alles zit dus een deeltje Lolaa.

Lots of love, Lola.