In Hawkins verdwijnen mensen niet zomaar.

Ze breken. Ze zwijgen. Of ze worden monsters genoemd.

Katherina “Kat” Novak ziet dingen die anderen niet zien.

Eddie Munson zegt dingen die niemand durft te zeggen. Tussen dobbelstenen, muziek en stiltes die te veel betekenen, groeit iets wat ze geen van beiden hadden gepland.

Maar wanneer Vecna zijn jacht opent en trauma’s tot wapens maakt, worden herinneringen dodelijk — en liefde gevaarlijk.

Muziek blijkt het enige houvast.
Keuzes worden onomkeerbaar.
En niet iedereen komt levend terug.
Dit is een verhaal over blijven voelen als vluchten makkelijker is.
Over iemand verliezen, maar zijn stem nooit kwijt zijn.

Over een jongen die bleef staan.
En een meisje dat verder moest leven met alles wat hij achterliet.

Some heroes don’t survive the roll. 🎲

Hoofdstukken

Titel Nieuwste eerst Woorden Gelezen Aangepast
Hoofdstuk 1 – Het meisje dat niet paste 1599 4 1 dag geleden

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen