Story: Witte Liefde

Flash forward :
"Ik zag je, en ik was gelijk verliefd op je. Ik weet niet of het de blik in je ogen, je neus of mond was waar ik verliefd op werd maar je was gewoon bijzonder. Je keek me aan en je lachte. En niet zachtjes of een glimlach maar je lachte hardop. Jij was de jongen waar ik van droomde. Je blonde haar dat net zo'n model had als iedereen het had, je lichte spijkerbroek en je witte overhemd. Precies zoals ik me had voorgesteld. Je was perfect.." Cyril stopt even met praten. Ze haalt diep adem en er rolt een traan over haar wang. Haar stem trilt, haar mond trilt en haar handen trillen. Ik heb haar nog nooit zo gezien in de afgelopen 10 jaar dat we bevriend zijn. En nu, hier op de begrafenis van Tijn, zie ik haar zo kapot als maar kan. Ik wil opstaan en naar haar toe rennen. Haar knuffelen en zeggen dat alles goedkomt. Maar het komt niet goed want Tijn is dood. Hij was haar alles. Cyril was zo gelukkig sinds ze samen met hem was. Hij liet haar stralen op een manier die ik nog nooit had gezien. "Maar die klote ziekte heeft alles veranderd. Lieverd het doet pijn.. Ik mis je elke dag en dat zal altijd zo blijven.." Cyril eindigt haar verhaal en loopt snel terug naar de voorste rij. Ik sla mijn arm om haar schouders. de tranen rollen over onze wangen, en ik heb er vanochtend niet gedacht om waterproof mascara te gebruiken. Maar dat doet er nu niet toe. Ik dwaal af met m'n gedachten, maar ik schrik op als ik With You van Matt Simons door de speakers hoor. Vast uitgekozen door Cyril en Tijns zusje, dat kan bijna niet anders. De woorden komen hard binnen. Tijn was één van mijn beste vrienden. Ik mis hem ook. En nu 5 dagen na zijn dood komt het verdriet van de afgelopen dagen er ineens uit.