Story: Those wild eyes

Je bent alleen, je kunt niks zien, niks horen of voelen. Wat nu, hoe heb je jezelf dit aan kunnen doen? Waarom ben je ook in je eentje naar het bos gegaan? Omdat iemand je een brief heeft gestuurt. Opeens voel je een aanwezigheid achter je, niet zomaar een maar iets... iets waarvan je niet weet wie of "wat" het is. je grijpt snel naar je zaklantaarn om te kijken wie het is... Een gezicht zo wit. Haren zo zwart. Die ogen... zo, zo wild, alsof ze nooit dicht gaan. Je knippert en opeens is het geraamte die je net zo goed zag, opeens verdwenen is. Je moet het je vast hebben verbeeld. Je loopt verder het bos in als na een tijdje weer opnieuw dat gevoel komt opzetten, alsof er iemand achter je staat in je nek te heigen. Als je je omdraait zie je "het" weer als je je mobiel weer er op schijnt maar deze keer blijft het niet alleen bij een gezicht, er staat iemand met het zelfe gezicht. Een jongen en hij heeft een mes in zijn hand. Er gebeurde iets, maar heel even, een seconde.De jongen staat dicht bij je met zijn mes in jouw maag. Je staart hem diep in die wilde ogen van hem en opeens voel je een warm soort vloeistof komen van het gebied waar je maag zit. Je legt je hand er op en kijkt er naar... Bloed... Je gelooft het niet maar toch blijft het maar komen. Bloed bloed overal en je kunt het niet stoppen... zachtjes doe je je ogen dicht als je de jongen iets hoort zeggen met een koele en diepe stem: "go to sleep" is het enige wat hij zegt als hij je zachtjes oppakt en wegdraagt....