Eerst is er vooral angst en misselijkheid en veel ongeloof. Wanneer het dan echt dat je doordringt komen de vragen pas, de schrik voor de reacties en de momenten waarop je hoofd bijna ontploft van het nadenken wat te doen. Als je dan eenmaal beslist hebt (om het te houden) komt de blijdschap. Er komen natuurlijk ook moeilijkere tijden, maar de blijdschap neemt dan sowieso de overhand
Uit eigen ervaring:P
Ik denk meerdere gevoelens.
Bang voor de reactie van mijn ouders, dat sowieso.
Ik zou verward zijn. Ik zou in paniek raken, want ik weet nu nog niet hoe ik het kind zou opvoeden.
En eigenlijk ook dolblij.
Ik wil heel graag kinderen en ik weet dat mijn vriend ook kinderen wil.
Reageer (21)
ik zou het leuk vinden dat ik een kindje krijg(flower)
1 decennium geledenmaar zou bang zijn voor de reactie van mijn ouders en vriend en bang zijn voor de bevalling
veel hoor denk. Paniek, stress, dit kan niet, ik wort niet goed en dan plat op me rug.
1 decennium geledenEerst is er vooral angst en misselijkheid en veel ongeloof. Wanneer het dan echt dat je doordringt komen de vragen pas, de schrik voor de reacties en de momenten waarop je hoofd bijna ontploft van het nadenken wat te doen. Als je dan eenmaal beslist hebt (om het te houden) komt de blijdschap. Er komen natuurlijk ook moeilijkere tijden, maar de blijdschap neemt dan sowieso de overhand
1 decennium geledenUit eigen ervaring:P
Bang voor de reactie van ouders en vriend. Maar ook stress en ietsie pietsie blijdschap. Maar ik denk dat de blijdschap pas komt na de geboorte.
1 decennium geledenIk denk meerdere gevoelens.
1 decennium geledenBang voor de reactie van mijn ouders, dat sowieso.
Ik zou verward zijn. Ik zou in paniek raken, want ik weet nu nog niet hoe ik het kind zou opvoeden.
En eigenlijk ook dolblij.
Ik wil heel graag kinderen en ik weet dat mijn vriend ook kinderen wil.