Ik zou kunnen liegen...

Ik zou kunnen liegen en zeggen dat ik je niet graag zie.
In mijn hoofd zit het vol met boze donderwolken.
Veel uit het verleden meegesleurd naar mijn tegenwoordige tijd.
Mijn handvaten eerst gemaakt van staal, nu niets meer dan wat zand.

Ik zou kunnen liegen en zeggen dat ik je niet hoef te zien.
Mijn zekerheden die eerst vastgeroest stonden, veranderen in langzame twijfelaars.
Mijn roze bril verandert in een zwarte zonnebril die ik met trotsheid draag.
Jij zal mij zien lachen achter aangeslagen ramen.

Ik zou kunnen liegen en zeggen dat je maar een flirt bent.
Van dagen waarin mijn naam niet genoemd werd ben ik mijn grootste duivel.
Avonden gevuld met wat goed is, worden vervangen door wat slecht is.
Er heerst een oorlog tussen rede en geloof, maar mijn lach verbergt wat ik echt over mijzelf denk.

Ik zou kunnen liegen en zeggen dat het niks betekent.
Mijn verward hart ligt ergens waar het niet mag zijn.
De zuivere logica weet waar het ligt, maar roept het niet terug.
Jij maakt mij blind, maar toch zie ik jou heel duidelijk.
Alles wat goed is zit bij jou en jij doet mij vergeten.
Alles wat slecht is zit bij mij en jij doet mij vergeten.

Ik zou kunnen liegen en zeggen dat ik niet van je hou.