uit het verhaal: it's me, a dragon 3

Ik breek, zo voelt het. Ik probeer zo goed, maar ik hou me niet langer bij elkaar. Tranen vloeien, je kunt er een rivier mee vullen. Nog steeds ben ik alleen, en dat zal nog lang zo blijven. Niet alleen jongens haten mij, maar nu ook meisjes. Ze breken mij, ik kan het niet meer aan. Waarom kiezen ze mij uit? Waarom doen ze mij pijn? Waarom laten ze me in stukje scheuren, waarom? Weet iemand het, zeg het dan. Laat iemand mij moed in fluisteren. Maar dat gaat niet, niemand is aan mij gehecht, niemand durft het aan. Ik ben niet speciaal, ook al lijkt het zo. Ik ben een zwak, klein en verlegen meisje, wat niks aan kan. Wat niks durft. Wat zelfs niet haar mond open durft te doen, omdat er dan niks uit komt. Een klein, gebroken meisje. Iedereen gebruikt me, niemand heeft mij lief. Ik ben een klein, gebroken meisje.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen