pijn

Zo vrij als een vogel, dat wil ik zijn
Maar ik zit hier gevangen, in mijn eigen leed en pijn
Ik probeer het te verdrijven, maar veel zin heeft het niet echt
Niemand lijkt mij te begrijpen, als ik tegen mijn tranen vecht

Mijn pijn word steeds erger, elke dag
Het bleef maar aanhouden, ook toen ik het zelf inzag
Ik wou er niks van weten, en trok me er niet van aan
Tot dat ik dacht, dat het tijd voor mij was om te gaan

Het was serieus, dat wist ik wel
Maar het leek zo makkelijk, om dat ene woordje te zeggen: vaarwel
Ik wou geen hulp, dat had voor mij geen zin
Want mijn pijn en verdriet kent geen einde, enkel een begin

© XIheartIt

Reageer (4)

  • LitleDemon

    wauw echt heel mooi (flower)

    1 decennium geleden
  • Inifinity

    MOOI

    1 decennium geleden
  • YanaBro

    Super mooi !!! (Y)

    1 decennium geleden
  • twilightscar

    is dit jou gedicht voor poezie idols
    hij is hééééééééééééél mooi


    I(H)your poems

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen