Dood hout
Dood hout
Dood hout
Wuivend in de wind, bewegend
op het ritme van het water.
Ruisend riet aan de kant van het meer.
Voorzichtig ga ik zitten,
op een steiger, boven het water,
rustig genietend van deze idylle.
Eenden drijven voorzichtig op het water
ganzen vliegen door de lucht,
en ik kom helemaal tot rust.
Totdat ik me ineens realiseer
dat het ruisende riet slechts dood hout is,
en dat die vogels de hele stoep onderschijten.
‘Wegwezen hier,’
is het eerste wat in me opkomt,
om daarna de daad bij het woord te voegen
Reageer (5)
Haha, hij is leuk
1 decennium geledenWauw diep.
1 decennium geledenWaarom.heb ik deze niet eerder gezien? Geweldig! Hahah.
1 decennium geledenOOOOOH je hebt me niet gewaarschuwd:O How dare you!:p
1 decennium geledenOké ik heb 'm zelf nu gevonden maar toch;)
Die vogels schijten niet alleen de hele stoep vol:P ze vinden het ook super om op mensen te mikken:( Stomme vogels;)
Maar echt mooi gedicht weer! Humor, toch serieus en oké je kan gewoon geweldig gedichten schrijven!
Gaaf (:
1 decennium geleden