Coma

‘Jenna!’
‘Jenna wakker worden!’
‘Dit gaat me te ver Carlisle, die stomme hond heeft haar voor dood achtergelaten!’
‘Ten eerste Edward, ze is al dood, en ten tweede, we hebben zijn kant van het verhaal helemaal nog niet gehoord!’
‘Wat dat verhaal ook mag zijn dan, dit is onaanvaardbaar!’
‘Ik begrijp het al, ik bel Timo op, ik moet die Alex spreken!’
‘Doe maar, en zeg dat hij oppast of hij verliest zijn hoofd als ik toevallig in de buurt ben!’
‘Hallo Timo?
...
‘Ja, het is hier Carlisle Cullen.’
...
‘Wij hebben Jenna gevonden in het bos, gewond en voor dood achtergelaten. Ze bleef maar ‘Alex kom terug’ zeggen.’
...
‘Neen, hoe kom je daarbij...’
...
‘Rustig, wij willen echt niemand beschuldigen, maar we dachten dat Alex misschien meer duidelijkheid zou kunnen bieden over wat er gebeurd is.
...
‘Als dat je wens is Timo, wij zullen Jenna van jullie weghouden, ze zal jullie niet meer lastigvallen.’
...
‘Ik ga hier niet verder op in. Prettige dag verder nog.’
...
Ik opende 1 oog en zag Carlisle staan met een hoorn in zijn hand. ‘Hij heeft opgehangen. Hij vroeg aan Alex wat er gebeurd was, en Alex zei dat Jenna het uitmaakte en dat ze zichzelf verwond heeft. Daarna zei Alex dat Jenna hun met rust moet laten.’ Edward liep ijsberend door de kamer. ‘Wat denk die zak wel...’ Mopperde hij. ‘Alex is geen zak...’ Kreunde ik. Ze keken alle twee verrast mijn kant uit. ‘Je bent wakker!’ Zei Edward blij. Ik knikte en probeerde een felle pijnscheut te negeren. Carlisle kwam naast ons staan. ‘Je was zwaar verwond Jenna, maar nu na een dag zijn de wonden al wat genezen.’
Oh damn, ik had weer eens een hele dag van mijn leven verpest door in “Coma” te liggen. ‘Ik ben zo dom...’ Zuchtte ik. Edward keek me verbaasd aan. ‘Wat bedoel je gekkerd? Alex was degene die je verwond heeft, niet jij, ik weet echt wel wat er gebeurde...’ Ik draaide koppig mijn hoofd de andere kant uit. ‘Ik moet hem spreken, nu! Ik moet sorry zeggen, ik ben stom geweest!’ Edward schudde nu ook koppig zijn hoofd. ‘Niets van, Carlisle heeft juist belooft aan Timo dat wij uit hun buurt zouden blijven.’ Ik zocht mijn gsm. ‘Dan bel ik hem wel, ik moet hem spreken!’ Edward leek eindelijk te begrijpen dat hij er niets aan kon doen. ‘Als je weer beter bent, dan kun je naar hem toe gaan, maar nu nog niet, nu moet je eerst genezen!’



ff mededeling: mn BFF Joi is vandaag jarig. Dus allemaal in koor: "Gelukkuge Verjaardag Jori"