Chapter 43

Harry Styles POV

De volgende morgen word ik met een gelukkige stemming wakker. Mijn normale ochtendhumeur heb ik weggelegd om vervolgens met een grijns uit bed te stappen. Mijn boxershort ligt ergens in een hoekje, die ik weer aan doe, eveneens als mijn kleren. Niall ligt nog te slapen, zijn haar ligt warrig over zijn hoofd door gisteravond en door het 's nachts woelen in ons bed. Vertederd blijf ik heel eventjes naar hem kijken, het is alsof je een klein vogeltje ziet liggen. Zo hulpeloos op dit moment, maar zo zorgzaam voor je. Het maakt je blij, Niall maakt mij blij. De grijns die mijn gezicht siert zal deze dag er niet meer vanaf te vegen zijn. Snel raap ik Niall's kleren ook op, om die daarna keurig op een stapeltje, netjes opgevouwen, te leggen. Al snel rijkt mijn hand naar de standaard telefoon, waarna ik het simpele nummer van de lobby draai. Emily neemt met een fleurige stem op, die niet helpt om me mijn ochtendhumeur terug te laten komen.
'Goedemorgen, Harry! Lekker geslapen, jongen?' klinkt haar stem enthousiast door de hoorn aan mijn oor. Heel even laat ik een grinnik uit mijn mond.
'Super... Zou jij chef Bino kunnen vragen om een ontbijt op bed?' vraag ik haar, met een smekende ondertoon in mijn stem. Toen Emily me voor het eerst voorstelde aan chef Bino, moest ik lachen om zijn naam, vooral omdat zijn helenaam Binolatius is maar zijn bijnaam is Bino. Ondanks zjn naam is het een hele aardige vent.
'Tuurlijk, tuurlijk. Een kwartiertje en dan is het klaar,' zegt Emily. Een korte grinnik laat ik over mijn lippen komen.
'Bedankt! Je bent de beste!' lach ik, terwijl ik me gelijk reliseer dat Niall een kreuntje laat waardoor ik snel mijn mond houd.
'Weet ik toch, schat. Ik zal zachtjes doen hoor. Tot zo!'
Na het korte gedag hoor ik een paar piepjes, die me vertellen dat Emily al heeft opgehangen. Met een glimlach op mijn gezicht stap ik even snel onder de douche, waarbij ik mijn haar en lichaam snel was. Wanneer ik mijn haar droogwrijf met een handdoek, samen met een handoek om mijn middel, hoor ik het zachte geklop. Wanneer ik de deur opendoe, staat Emily met twee ontbijtjes in haar handen klaar. Een vlotte glimlach staat er op haar gezicht, maar de wallen onder haar ogen vertellen dat ze niet goed heeft geslapen, wat vaker gebeurt.
'Bedankt, Em. We komen straks naar beneden, goed?' glimlach ik, om vervolgens de deur dicht te doen en naar Niall toe te lopen met het dienblad in mijn hand.