Deel 2

Coco POV

Het is nu al een aantal dagen geleden dat ik de mail verstuurd heb. Onderhand ben ik er al totaal niet meer mee bezig. Ik heb vandaag de nieuwste CD gehaald en neurie een beetje mee, de liedjes zijn nieuw dus ik ken ze nog niet goed. Voor de zoveelste keer klik ik mijn computer aan en ga naar mijn mail. Postvak IN [1] staat er aangegeven. Ik klik op het nog ongelezen bericht en begin te lezen.

Geachte Coco,

U bent de gelukkige winnaar van onze laatste prijsvraag. We willen u verzoeken een mailtje terug te sturen met het antwoord op de volgende vraag:

Met welke Jonas Brother wilt u een Meet&Greet?

wij wachten op uw antwoord,

met vriendelijke groet,
De Heer J. Bosman


Ik kijk met open mond naar het beeld. Ik.. Ik.. Wát! Ik heb gewonnen! Ik ga een Jonas Brother ontmoeten! 'Aaaaaaah!' Gil ik uit van blijdschap. Nog geen 10 seconden later springt mijn moeder de kamer binnen. 'Coco! Wat is er aan de hand, zeg! Waarom schreeuw je zo hard, lieverd?' Ik spring hyper van mijn stoel af en begin hard mee te zingen met een liedje die ik niet goed ken. Het klinkt nergens naar, maar dat maakt me op dit moment dus écht niet uit! 'Mam! Ik heb een Meet&Greet met een van de Jonas Brothers gewonnen! En twee kaartjes voor hun concert!' Ik spring nog een keer vrolijk in de lucht. 'Wauw, dat is geweldig! Wie ga je ontmoeten?' Mijn gezicht betrekt. Wie moet ik kiezen, daar heb ik nog helemaal niet aan gedacht! 'Dat weet je nog niet, ik zie het al. Denk er maar goed over na, meid. Zo'n kans krijg je niet vaak!' Ze vertrekt weer. Wie moet ik kiezen.. Nick, de schattige en jongste? Joe, de grappige en middelste? Of toch Kevin, de romantische en oudste? Waarom moeten dit soort keuzes toch altijd zo moeilijk zijn?




reacties?