Chapter 39

Harry Styles POV

Er verschijnen diepe blossen op mijn wangen zodra Niall zegt dat niets erg is als hij maar bij mij is. Nog nooit heb zo veel van iemand gehouden als van Niall. Met zijn blonde haren, wat perfect over zijn voor hoofd valt. De blauwe ogen met die twinkeling wanneer ik hem een knuffel of een kusje geef. Zijn lieve karakter, wat alles voor je wil doen en zijn leuke accent wat alles afmaakt. Het is bijna onmogelijk dat hij nu van mij is, en ik zal hem nooit meer loslaten. Mijn hand schuift weer in de zijne, om Niall vervolgens een kusje op zijn wang te geven. Heel even sluit ik mijn ogen, om daarna breed naar hem te glimlachen. Het maakt me helemaal niet meer uit wat andere mensen van ons denken. Louis vindt ons niet echt passen, maar laat hem maar wat foto's nemen. Hij kan ze aan iedereen op school laten zien, maar wij blijven samen. Binnen enkele minuten horen we het geroezemoes van de kermis al. De attracties, die vrolijk de mensen in hun meenemen die lachen en brullen. Kinderen die rondlopen met grotere suikerspinnen dan henzelf en kreunen wanneer iemand een verkeerde knuffel grijpt in de grijpautomaat. Meteen verschijnt er bij mij, en eveneens bij Niall, een grijns op mijn gezicht.
'Nou, waar wil je als eerst in, Nialler?' vraag ik hem, waarna Niall direct naar de oliebollenkraam holt. Een lach schiet uit mijn mond als hij al twee oliebollen heeft besteld voordat ik er ben. Hij betaalt ze en geeft er ééntje aan mij. Een lieve glimlach laat ik zien voordat ik een hap neem. Telkens schieten mijn ogen even naar Niall, die met een glimlach zijn oliebol opeet. Na beide alles opgegeten te hebben, is het mijn beurt om een attractie te kiezen. Grijnzend trippel ik naar de botsautotjes. Meteen spring ik in een groene, en Niall in een blauwe. Doordat er weinig mensen zijn, is het makkelijk om op elkaar in te beuken. Grijnzend trap ik het gaspedaal in zodra de bel klinkt. Meteen schiet ik op Niall af, die nog uitvogelt hoe je het ding moet besturen. Een lach schiet uit zijn mond wanneer ik hem een meter naar rechts duw. Direct daarna scheur ik weg over de baan, met Niall achter me. Hij snijdt me af, waardoor we weer tegen elkaar aan botsen. Een lach schiet uit beide onze monden. Het is echt fantastisch.