Give your heart a break.

De muziek knalde door mijn kamer en enthousiast stond ik voor de spiegel de ster uit te hangen.
“There’s just one life to live, and there’s no time to wait, to waste!” schreeuwde ik tegen mijn haarborstel. Lachend haalde ik een hand door mijn haren en legde de borstel neer. Mijn kastanjebruine lokken vielen speels om mijn gezicht, precies zoals ik het wilde. Ik draaide de muziek wat zachter en ging weer geconcentreerd voor de spiegel staan om nog een laatste beetje lipgloss op mijn reeds glanzende lippen aan te brengen. Ik stopte mijn voeten in mijn enkellaarsjes, griste mijn iPod uit de boxen en zette de installatie uit. Voor de zoveelste keer keek ik na of alles wat ik vanavond nodig ging hebben, in mijn tas zat. Zakdoekje, mobiel, lipgloss, check. Eindelijk was ik klaar om naar beneden te gaan. Nog steeds hetzelfde liedje neuriënd, liep ik de trap af.
“Ben je nou weer daar met dat vreselijke liedje?” zeurde Brody, mijn twee jaar jongere broertje. Lachend rolde ik mijn ogen.
“Ben jij nou weer daar met je gezeur?” imiteerde ik hem. Een strenge blik van mijn moeder deed me lief glimlachen. Blijkbaar had Brody haar blik niet gezien, want hij ging gewoon verder.
“Ik begrijp niet wat je er goed aan vindt. De tekst heeft niet eens toepassing op je, aangezien Riley niet eens naar je omkijkt.”
Dit keer was het mijn beurt hem neer te bliksemen met mijn ogen.
“Om twee uur komt je vader je halen, jongedame. Niet vergeten,” kwam mijn moeder tussenbeide. Liefjes drukte ik een klapzoen op haar wang.
“Nee, mam. Ik zal klaarstaan,” stelde ik haar gerust.
Voor de eerste keer in mijn zeventienjarige bestaan mocht ik eindelijk uitgaan op Oudejaarsavond. Het was een fuif waar zowat heel de school zou zijn en dus ook Riley, mijn crush. Mijn hart maakte een sprongetje aan de gedachte aan hem en ik hield me in niet te gaan giechelen. Ik hoorde de deurbel gaan en zei mijn ouders gedag. Mijn beste vriendin zou me komen ophalen en mijn ouders zouden ons dan weer naar huis brengen opdat zij kon blijven slapen. Ze gooide haar sporttas in de hal neer met al haar spullen in, riep even een begroeting naar mijn ouders en lachend liepen we samen naar de auto toe.
“Je ziet er goed uit, Sas,” zei ik glimlachend toen ik het portier had dichtgeslagen. Met een klik maak ik de gordel vast.
“Jij ook, Ash,” zei ze grinnikend. “En we weten allemaal voor wie jij je zo hebt uitgesloofd,” voegde ze eraan toe. Ik zuchtte even en rolde mijn ogen.
“Nou ja, voor jou. Voor wie anders?”
Grijnzend keek ze me aan. “Niemand,” zei ze zo onschuldig mogelijk.
Zuchtend schudde ik even mijn hoofd en keek lachend uit het raam, naar de voorbijflitsende landschappen. Bij het piepen van mijn gsm keek ik even op en keek meteen wie me een bericht had gestuurd. ‘Kom je vanavond ook? R.’ De lach op mijn gezicht werd nog breder en ik antwoordde het bericht instemmend. “Oh, stop het,” zei ik lachend tegen Saskia’s veelbetekenende blik.


Ik stond al enkele uren me kostelijk te amuseren met Saskia en had af en toe al op de dansvloer gestaan met Riley. Net als nu.
“Heb je het een beetje naar je zin?” schreeuwde hij boven de muziek uit.
Ik knikte maar, aangezien ik niet veel zin had om mijn stem kapot te brullen. Toen het liedje gedaan was, verontschuldigde ik me even voordat ik naar Saskia toeliep. Riley hield me tegen.
“Kom je zo dadelijk weer naar hier?” vroeg hij met de liefste blik die ik ooit al had gezien. “Om twaalf uur?”
Ik knikte glimlachend. “Tuurlijk, ik zal er zijn.”
De vlinders in mijn buik gingen heftig tekeer en lachend liep ik naar Saskia.
“Wat zei hij?” vroeg ze enthousiast.
Ik rolde weer met mijn ogen, maar kon mijn enthousiasme ook niet verbergen. “Hij wilde me zien, om twaalf uur stipt.” Het plezier stond te lezen in mijn beste vriendin haar ogen.
“Hij gaat je kussen, Ash. Sowieso!” Ze pakte mijn handen beet en sprong vrolijk op en neer. “Ik ben zo blij voor je,” schreeuwde ze veel te luid. Lachend schudde ik mijn hoofd.
“Ach, wel nee,” schudde ik haar antwoord af. “Of misschien wel, wie weet.” Dit keer kon ik mijn eigen opgelatenheid niet verbergen. Lachend keek ik haar aan. “Kom, dan zullen wij nog even dansen,” stelde ik voor. Samen gingen we op de dansvloer staan en toen plots de muziek werd onderbroken, stonden we weer stil met een sip gezicht. Blijkbaar was het bijna twaalf uur en ging zo meteen het aftellen beginnen. Saskia nam meteen mijn hand in de hare en keek me breed lachend aan. Stiekem hoopte ik dat ze gelijk had, maar ik verwachtte niet teveel. Hoop zorgt alleen maar voor een miserabel gevoel. De DJ kondigde aan dat er voordat het zover was, nog een nummer was aangevraagd voor iemand, maar dat het anoniem was. We keken om ons heen, en ik voelde me helemaal warm worden vanbinnen toen ik de eerste klanken van mijn lievelingsliedje hoorde spelen. Meteen keek ik om me heen, mijn blik op zoek naar de bruine krullen van Riley. Mijn adem stokte in mijn keel toen ik hem enkele meters van me zag staan, in de armen van Amy, de bitch van de school. Voor Saskia wat kon zeggen was ik al naar buiten gerend, de tranen branden in mijn ogen. Slim genoeg was ik mijn jas binnen vergeten, dus ik rilde even toen de koude om me heen sloeg. Ik beet op mijn lip, maar de eerste tranen liepen al over mijn wangen. Terwijl ik verder van het gebouw wegliep, hoorde ik vaag mijn gsm afgaan. Waarschijnlijk Saskia. Ik had helemaal geen zin om te praten en bleef huilend op het voetpad staan, mijn handen in de zakken van mijn vestje.
“Aislinn,” hoorde ik achter me, een stem die buiten adem klonk. Snel veegde ik de tranen van mijn wangen en vervloekte het liedje nu, dat tot buiten de muren van de zaal klonk. Ik draaide me om en deed moeite niet weer te huilen toen ik zag dat het Riley was.
“Ik belde je op je mobiel, maar je nam niet op,” zei hij zacht. Ik haalde mijn schouders op.
“Niet gemerkt,” loog ik. Ik snoof even en trok mijn mouwen over mijn rillende handen. Het was ijskoud buiten, ik was echt gek.
“Je was plots weg.” Zijn stem klonk bezorgd. Ik haalde mijn schouders op.
“Ja,” zei ik enkel. Hij deed enkele stappen mijn richting uit. Voorzichtig deed ik er een achteruit. “Ik had frisse lucht nodig.”
“Aislinn, Saskia zei dat je Amy zag…”
“Je doet met Amy wat je wil,” snauwde ik. Dit gesprek werd erger met de seconde. Ik wilde naar huis. Nu. Hij schudde zijn hoofd.
“Ik wil niets doen met Amy,” zei hij zacht. Even keek ik hem aan en hij stond weer dichter bij me. Even wist ik niet wat zeggen en voor ik het wist voelde ik zijn lippen op de mijne, terwijl binnen de muziek verder speelde en men ergens in de buurt vuurwerk afstak.
“Gelukkig Nieuwjaar, Aislinn,” fluisterde Riley tegen mijn lippen aan voordat hij zijn lippen weer op de mijne plaatste en 2013 nu al onvergetelijk maakte.
"When your lips are on my lips then our hearts beat as one, but you slip out of my fingertips every time you run."