Deel 231

Joe Pov.

We zijn net thuis. 'Waar moet ze eigenlijk slapen?' Lies kijkt me lachend aan. 'Ik geloof dat de logeerkamer niet schoon genoeg is voor haar. En ik en Kevin hebben een kamer en Nick en Gaby.' Relinde luistert mee. 'Waar moet ik slapen dan?' Ik krijg door wat Lies bedoelde. De enige kamer die er nog over is.. 'Mijn kamer.' Lies knikt blij. Relinde kijkt me aan. 'Ik kan wel gewoon op de bank gaan slapen hoor.' Ik schud mijn hoofd. 'Nee, ik vind het niet erg. We zijn toch vrienden? Dan moet dit toch wel kunnen.' Dit lijkt wel op wat al eens eerder is gebeurd. Toen raakten onze lippen elkaar per ongeluk, doordat we een beetje aan het dollen waren. Wauw, ik wou dat dat moment nog eens gebeurde. 'Lies!' Kevin springt tevoorschijn. 'Ik houd zoveel van je!' Lies kijkt hem lachend aan. 'Vandaar dat we overmorgen ook gaan trouwen, he.' Hij neemt haar in zijn armen en zwiert haar in het rond. Als hij haar weer neer zet zoent hij haar eerst nog passioneel. 'Ik kan niet wachten.' Zegt hij lief tegen haar. Lies kust hem nog eens en went zich dan tot ons. 'Zullen we zo een film opzetten?' We knikken. 'Welke?' Vraagt Relinde. 'Dat zien jullie nog wel. Pak eerst maar uit!' Ik zie aan de pretlichtjes in Lies' ogen dat ze iets van plan is. Nadat we de koffers van Relinde mee naar mijn kamer hebben gesleurd, komt Relinde tot een besef. 'Er is maar een bed.' Zegt ze zacht. 'Ja, maar hij is groot genoeg voor twee. Vind je niet erg toch? Anders is de bank de enige optie.' Ze bedenkt zich geen moment. 'Dan lig ik liever naast jou, mijn beste vriend.' Ze geeft me een zoen op m'n wang en gaat verder met uitpakken. Als we alles uitgepakt hebben, roept Lies ons al. 'De film begint!' We spurten naar haar toe. 'Welke gaan we kijken?' Vraag ik terwijl ik naast Relinde neerplof en mijn arm om haar heen sla. 'The Proposal.' Is dat geen romantische film? Oh nee! Straks kan ik me niet inhouden! Toch blijf ik standvast zitten. Als de aftiteling dan eindelijk begint, ligt Relinde met haar hoofd op mijn schoot. Ze slaapt. 'Moet ik haar wakker maken?' Lies schudt haar hoofd. 'Wees Romeo en til je Julia!' Zegt ze. Ik schuif langzaam onder haar vandaan en til haar dan op. Op mijn bed leg ik haar voorzichtig neer. Ik kleed mij gauw om in de kamer ernaast. Als ik terug kom, is Relinde wakker in bed. Ze heeft zich ook al omgekleed. 'Heb je me naar boven gedragen? Hoe lief.' Zegt ze vleiend. 'Maar ik ben ook wel lief.' Zeg ik terwijl ik langs haar kom liggen. Ze begint te lachen. 'Zeker weten?' Ik knik vol zelfvertrouwen. 'Gelukkig maar, want anders zou ik je slaan.' Zegt ze en ze kijkt me schijnheilig aan. 'Foei toch! Meisjes moeten niet zo doen, zij zijn de lieverds.' 'Je zei net nog dat jij lief bent, Joe. Dat betekent dat je loog! Nu moet ik je slaan.' Ik krijg een speelse tik tegen mijn arm. 'He! Dat was niet lief.' Zo gaan we nog even door, tot ze moe wordt. Ik neem haar in mijn armen en langzaam valt ze in slaap. Ik wou dat dit moment voor eeuwig zo zou blijven. Zo voelt alles goed.

'Joe! Opstaan!' Relinde ligt naast me naar mij te kijken. 'Zo zo, een beetje mij begluren.' Ze knikt. 'Joe!' Lies stem klinkt nog eens. 'Relinde moet ook!' Lies komt de kamer binnen. Ze kijkt naar ons alsof we lieve puppies zijn. Wat lief, schijnt ze met haar ogen. 'Het is morgen al, dus vandaag moeten we nog veel doen!' Morgen is wat al? Natuurlijk. De bruiloft! Na tien minuten staan we allemaal beneden, ook Frankie en mijn papa. Eerst kletsen we wat bij terwijl we thee drinken, daarna verdeelt Lies de taken. 'Gaby, Relinde en ik moeten naar de bruidswinkel voor jurken. Zij, als mijn bruidsmeisjes, moeten natuurlijk wel prachtige jurken hebben. En ik zelf natuurlijk ook. Joe, Frankie en Paul doen het eten en drinken, Nick en Gaby zorgen voor de after-party en Kevin helpt jullie vijven. Oke?' Ze knikken allemaal en we lopen naar onze plaatsen. 'Lies, waarom gaan we alles pas nu regelen? Het is nog maar een dag tijd!' 'Omdat Relinde nog in het ziekenhuis lag, domoor! Dan kan ze toch geen jurken passen. En wat de rest betreft, ik wil alles graag in een keer doen. Dus de jurken en alle andere dingen tegelijk. Op dezelfde dag. Behalve de uitnodigingen uiteraard, die zijn al een maandje weg.'

Relinde Pov.

Lies is nu al bijna 2 uur bezig met de jurken voor mij en Gaby. Zelf heeft ze een prachtige wit met grijze jurk gekocht, bedekt met kralen. 'Die kleur staat Gaby niet mooi. Nee, te klassiek. Die maakt Relinde's figuur vreemd. Nee, die is gewoonweg lelijk!' klinkt er telkens door het gebouw. Dan slaakt Lies een kreetje. 'Wauw! Die zijn perfect!' Ik kijk in de spiegel, het ziet er inderdaad mooi uit. Zou Joe dat ook vinden van mij? We rekenen af, het is ook alweer drie uur geweest! Als we bijna thuis zijn kijkt Lies weer sip. 'Wat is er, Lies?' 'Vanavond slaap ik alleen.. Zonder Kevin! Dat is al zolang geleden..' Snikt ze. Gaby en ik knuffelen haar tot ze weer moet lachen. 'Meiden! Nu is het wel weer genoeg hoor, het is gewoon zo spannend.' Ik begrijp haar wel. Het moet ook eng zijn om na zo'n lange tijd een avond alleen te slapen. Daar heb ik ook ervaring mee, maar bij mij kwam dat omdat ik in coma lag! Dat is wel wat anders natuurlijk. 'Relinde! Je bent er weer. Ik heb je gemist.' Joe komt aanlopen. 'Jullie ook, hoor. Lies en Gaby. Maar jullie hebben alletwee al iemand, en wij, singles, moeten elkaar steunen!' Hij klinkt een beetje als de President. Nick en Kevin komen ook aan wandelen en nemen Lies en Gaby bij hen. Ik kijk Joe aan. 'Dan kunnen wij niet overblijven toch?' Hij knuffelt me stevig. 'Zijn jullie klusjes gedaan?' 'Bijna.' Antwoorden de jongens in koor. 'Hup aan het werk dan luilakken!' Ze doet alsof ze Kevin onder zijn kont schopt. Lachend kijken Gaby en ik toe hoe Kevin en zijn broers weer mokkend teruglopen. 'Zullen wij dan maar een lekkere maaltijd voor de hardwerkende *kuchkuch* jongens maken?' Vraag ik met een grinnik. De anderen stemmen toe en we lopen de jongens achter na.