Chapter 26

Harry Styles POV

Zachtjes zakt Louis door zijn knieën om vervolgens zijn handen voor zijn gezicht te slaan. Blijkbaar probeert hij zij snikken te onderdrukken, want het komt er vreemder uit dan het had moeten zijn. Een paar seconden blijf ik verlamd naar de huilende Louis kijken. De huilende, weerloze, mijn beste vriend Louis die nu al zijn verdriet eruit huild al weet ik niet waarom. Mijn eigen onderliep begint zelf te trillen door het jammerende hoopje Louis op de grond. Zachtjes kniel ik bij hem neer, om vervolgens met mij vlakke hand over zijn rug te aaien in de hoop dat Louis wat kalmeert maar dat blijkt niet het geval. Met rode opgezwollen ogen kijk Louis me aan vanuit zijn handen.
'Hazza.. Het spijt me zo..'
Mijn onderlip begint nu onophoudelijk te trillen, en eveneens vecht ik tegen de tranen maar de strijd is al verloren. De eerste traan laat een nat spoor achter op mijn wang, waarna er nog meer tranen over dat spoor biggelen. Het is al vreselijk om hem zo te zien zitten, het verbaasd me dat hij enige woorden over zijn lippen kan krijgen.
'Het spijt me zo...' Fluistert hij nu nogmaals, dit keer meer naar zijn doorweekte handen dan naar mij toe gericht, maar ik kan het niet laten hem in een knuffel te trekken.
'Lou, wat spijt je? Je bent de beste vriend die ik me kan wensen.'
Het is alsof de bom is ingeslagen bij hem, wat hem en eveneens mij nog harder laat huilen. Het enige verschil is dat Louis hard snikt waarvan ik denk dat het in de hele school te horen is, en ik doe het geruisloos om hem niet nog meer van streek te maken dan dat ik al deed. Na even met hem gezeten te hebben haal ik zijn handen van zijn gezicht weg, en mijnaandeel pakt zachtjes zijn kin beet zodat hij me wel aan moet kijken.
"Lou, je kan me alles vertellen!'
Louis' lip trilt nog, maar met een bibberig stemmetje brengt hij de woorden uit zijn mond.
'Harry... Ik houd van je.. I-ik kan er niets aan doen, het gebeurde gewoon, maar ik wil niet tussen jou en Niall komen.. Echt waar, Harry..'
Opzich had ik dit nooit van hem verwacht. Natuurlijk zijn we er close samen, maar ik had dat altijd op een vriendelijke manier bedoeld, waarschijnlijk heeft Louis het verkeerd opgepakt en is verliefd op me geworden. Luide snikken vullen de ruimte meer. Nee, ik wil dat het ophoud, ik kan er niet meer tegen. Weer pak ik Louis' kin vast zodat hij naar me moet kijken om vervolgens mijn lippen op de zijne te planten. Nooit had ik gedacht dat zij lippen nog beter waren dan zijn knuffels, die hij me altijd gaf als ik ze nodig had. Nu heb ik de kans iets terug te doen. Louis beantwoord eerst twijfelend, maar daarna is hij beter dan ooit. Het zou perfect moeten zijn, als ik Niall al niet had.. Zodra ik Louis weer in zij sprankelend ijsblauwe ogen kijk zie ik een blonde gedaante in de deuropening.
'Niall..'

---

Omg, gwn 43 abonees.. Love you all for that <'3