Damn

‘Hoe vaak moet ik het nog zeggen Kimmy, ik was ladderzat!’ Kimmy haalde haar schouders op. ‘Ja, maar het blijft schattig, He Alex!’ Ze wuifde naar iemand achter me. Mijn adem stokte in mijn keel toen ik Alex ‘Hoi Kimmy, hoi Jenna!’ Hoorde zeggen. Blozend draaide ik me om. ‘O... Hoi Alex...’ Alex bloosde ook. ‘Euhm... Komen jullie mee naar de roedel? We wouwen naar het strand gaan...’
Ik glimlachtte. ‘Natuurlijk!’ Wou ik tevreden zeggen. Maar Kimmy was me voor. ‘Neen bedankt, we moeten naar de Cullens, iets bespreken met Edward en Bella, over de baby en zo, baby’s vragen veel organisatie!’ Ik kuchte. ‘Sorry Hoor Kimmy, maar ik heb een paar dingen te zeggen op jou redenering, om te beginnen, dat kind is even klein als een speldenknop op dit moment, het heeft nog geen verzorging nodig, het maakt geen geluid en als laatste: het is nog niet geboren...’ Zei ik ijzig. Kimmy keek me smekend aan. Ik deed aarzelend mijn mond open. ‘Maar zelfs kinderen even klein als een speldenkop, geluidloos en vooral: nog niet geboren!’ Ik keek naar Kimmy die deed alsof er niets aan de hand was en rondjes draaide met haar voet op het asfalt. ‘Maar zelfs daarvoor hebben, we inderdaad organisatie nodig... Sorry Alex...’
Alex zuchtte. ‘ok, spijtig. Andere keer dan maar. Ik moet gaan. Ciao!!’ En in een fractie van een seconde was hij verdwenen. Woedend keek ik naar Kimmy. ‘Waar sloeg dat nu weer op!’ Kimmy haalde haar schouders op. ‘Wacht maar, binnenkort zul je me dankbaar zijn! De ideale tactiek om een jongen te verleiden, is hem vermijden. Daar word hij gek van en voila! Je hebt Touche!’ Ik rolde met mijn ogen. ‘Als jij het zegt, kom we gaan naar huis!’


reacties?