Messenger from seven seas has flown

"Een losbandig leven. Ik ben misschien nog maar achttien, maar ik heb al veel uitgestoken. Of zoals de rockers vroeger zeiden: 'Sex, drugs and rock 'n roll'. Ik heb al vele meisjes gehad en ik heb ze niet altijd even respectvol behandeld. Ik heb drugsproblemen en ik drink teveel. Daarbij ben ik ook heel gewelddadig en heb ik al verscheidene pleeggezinnen gehad. Tenminste, dit alles was ik. Nu als ziel heb je geen honger of dorst. Drugs geven me geen effect meer en bier smaakt naar water, naar niets dus. Ik heb niemand om gewelddadig tegen te zijn. Ik kan mensen zoveel schoppen en slaan als ik wil, maar ze voelen er niets van." Hij kijkt van me weg naar de deur. Zijn ogen verraden dat hij vol zit met zelfhaat.
"Ik heb mezelf letterlijk in een coma gedronken, comazuipen."
"Maar zoals je net zelf zei: dat alles was je. Misschien is dit een goed punt om je leven te beteren. Als je terug wakker wordt, kun je al je fouten rechtzetten."
"Jah, dat weet ik. Ik heb al veel nagedacht in deze maand. Maar ik ben bang." Hij haalt een keer adem om daarna terug verder te gaan.
"Janah, ik ben bang om terug wakker te worden. Ik ben bang om niet wakker te worden. Ik ben helemaal de kluts kwijt." Ik zie dat hij het moeilijk heeft. Hij vecht tegen de tranen die achter zijn ogen prikken. Ik hef mijn handen op en leg die om zijn handen.
"Het komt allemaal wel goed. Het is een kwestie van tijd. Wees niet bang." Ik weet niet of ik gelijk heb of niet, maar het lijkt hem een beetje te kalmeren.
"Goh, ik moest komen om je op je gemak te stellen en nu gebeurt het andersom. Wat een goede iemand-op-zijn-gemaksteller ben ik." Hij lacht. Het is waar en nu moet ik ook lachen.
"Maar toch, dankzij jou ben ik nu ook wel op mijn gemak. Het is een hectische dag geweest en het was fijn om dan eens even naar jouw verhaal te luisteren." Ik meen oprecht wat ik zeg. Mijn gedachten zijn even verzet.
"Heb je zin om mee naar beneden te gaan?" Ik schud nee. Ik blijf liever nog even op mijn kamer. Jasper knikt en staat op van het bed. Hij gaat door de deur en gaat waarschijnlijk naar beneden. Nu ben ik weer alleen. Alleen met mijn gedachten. Ik staar nog even naar de deur en beslis dan om terug languit op bed te gaan liggen. Het plafond ziet er nog steeds hetzelfde uit en is prima op tegen te staren.