Chapter 21

Niall Horan POV
Onverwacht strijken zijn lippen over de mijne. Over zijn smaragdgroene kijkers is nu een laagje huid gelegt, wat erop duid dat hij dit niet wil stoppen. Harry's zachtje lippen voelen teder aan op de mijne, dat als hij me misschien te hard zou zoenen ik hem stopte. Maar dat zal ik niet doen. Het gevoel van geluk dat mijn lichaam instroomt bij elke beweging heb ik nog nooit gevoelt. Misschien is dit alles wat ik die tijd heb gemist. Mijn eerste kus voelt in één woord geweldig, zeker nu hij van Harry is geweest. Al ken ik hem misschien pas een paar dagen ; Ik heb nu al ontdekt dat hij misschien wel de ware is. Naarmate zijn fluwelen zachte lippen over de mijne gaan weet ik het zeker. Harry Styles is voor mij de ware. Al zullen ze me misschien dan mijn leven lang een vuile flikker noemen. Het zij zo. Maar mijn hart ligt bij Harry. Elk stukje wat nog niet bezet was heeft hij ingepikt. Altijd ben ik bevriend geweest met jongens. Eigenlijk heb ik nog nooit één keer iets voor een jongen gevoeld, laat staan voor een meisje. Het geeft een onverwachte wending als ik besef dat ik toch echt homo ben, waardoor ik even aarzel. Harry kijkt me bedachtzaam aan, waarin een emotie in zijn irissen speelt die ik niet kan bevatten.
'Wat is er?' vraagt hij zachtjes, alsof iemand hen zou kunnen horen of zien. Mijn voortanden boren zich voor een moment in mijn onderlip. Dit had ik niet moeten doen. Nu was het moment voorbij, en het zou misschien wel nooit meer terugkomen. Zoals gewoonlijk had ik het weer eens verpest.
'Ik wil je dit niet aandoen... Het was geweldig, Harry. Maar dit zullen we moeten verbergen... Ik weet niet wat ze met je gaan doen wanneer ze ontdekken dat je gay bent,' informeer ik zachtjes. Het klinkt al verkeert, laat staan als Harry het hoort. Misschien knapt hij nu wel ongelooflijk op me af.
'Niall...' Harry komt naast me zitten en legt zijn warme linkerhand op mijn bovenbeen waardoor ik toch gedwongen ben om naar zijn groene kijkers te kijken, waar ik meteen in verdrink. 'Als jij wilt dat we het verbergen, moet je het gewoon zeggen. Ik sta helemaal achter je. Maar, nu zijn we nog even alleen. Dus voor nu..' Voor ik het wist heeft hij zijn lippen al weer op de mijne geplant om me vervolgens in een tedere zoen te trekken.
Reageer (8)

1 decennium geleden
1 decennium geledensnel verder
1 decennium geleden