A New Home

Hij zwaaide even, en liep Bella vlug achterna. Na een tijdje waren ze uit het zicht verdwenen. ‘Hoe lang gaat die huwelijksreis eigenlijk duren?’ Vroeg ik aan Alice. Ze haalde haar schouders op. ‘Geen idee, misschien dat ze hier over 6 maanden al terugstaan!’ Ze draaide zich om en liep naar de uitgang van de luchthaven. Ik keek onnozel naar Kimmy. ‘Meende ze dat nu?’ Carlisle lachtte. ‘Nee, dat is wat overdreven, maar het kan wel even duren. Edward heeft Bella wel degelijk beloofd om haar te bijten, en als dat eenmaal is gebeurd, moet ze zich nog leren beheersen.’ Ik knikte. ‘Ah ok...’ Carlisle haalde diep adem. ‘Zeg Jenna, Kimmy, ik zou iets aan jullie willen vragen...’ Ik en Kimmy waren meteen een en al oor. ‘Ja?’ Zeiden we tegelijkertijd. ‘In Forks kennen veel mensen ons al, ik moet doorgaan voor iemand van 32, alhoewel dat niet echt heel erg geloofwaardig is maar vooruit. Iedereen zal nu wel weten dat Bella en Edward getrouwd zijn, dus ze moeten ook een eigen huis hebben...’
Ik begreep het niet echt, maar knikte. ‘Ik zat eraan te denken, niemand heeft jou al gezien, je lijkt nogal jong, dus je kunt bij Edward en Bella gaan wonen als een nichtje van Edward of zo, en als iemand vraagt waarom je bij hun woont, zeg dan maar dat je ouders dood zijn, en dat ze je geadopteerd hebben, neen.. Dat ze je voogd zijn, ja zeg dat maar!.’ Mijn ogen werden groot. ‘Wat!’ Riep ik uit. ‘Dat kun je niet menen Carlisle! Bij een pasgetrouwd stel wonen... Erger kan niet!’ ‘Rustig maar!’ Suste Carlisle me. ‘Kimmy mag bij je komen wonen, ik vind het maar niets dat ze zo helemaal alleen rondzwerft! Het is toch maar verdacht als we allemaal in ons huis wonen!’ Ik kreunde. ‘Als het echt niet anders kan...’ Carlisle knikte tevreden. ‘Het kan inderdaad niet anders, kom mee dan laat ik het huis zien, dan kun je al wat wennen!’