The Battle

Haastig sprong ik recht, Kimmy rende voorop, en zo kwamen we aan bij de open plek. Kimmy had gelijk. Op de open plek stonden 5 mensen, of nee eerder wezens... Bella stond angstig tegen een rots gedrukt, Edward stond in een beschermende houding voor haar, en een roodharige vampier – zoals Kimmy had gezegd – stond in een katachtige houding tegenover hun, klaar om aan te vallen. ‘Kom dan Victoria..’ Fluisterde Edward venijnig tegen de vampier. Een eindje verder was een andere vampier met een weerwolf aan het vechten.
De weerwolf brulde van de pijn toen de vampier hem tegen een rots gooide. Edward keek opzij en was even afgeleid. Mijn hart hiel op met kloppen – alhoewel het sowieso niet meer klopte. Victoria keek Bella een fractie van een seconde vijandig aan en nam een grote sprong naar voren. ‘Neeeeeeeeeeee!’ Gilde ik.
Edward keek geschrokken weer terug – maar het was te laat. Victoria had Bella hardhandig bij haar arm gepakt, en haar de andere kant van de open plek opgesleurd. Ze gaf een duw tegen Bella haar rug die gilde van de pijn en keek Edward uitdagend aan. ‘Kom dan Edward! Je wou haar toch zo graag beschermen? Kom dan!’ Ik slikte, dit kon niet blijven duren. Ik sloop zo stil als ik kon, en zo snel als ik kon naar de plek waar Victoria stond. Ik was verbaasd dat ze me niet had horen gillen. Tja, des te beter...
Victoria’s hand sloot zich strak om Bella haar pols. Ik hoorde een krakend geluid en voelde een braakneiging opkomen. Toen kon ik me niet meer houden, ik ging door mijn knieën en nam een grote sprong in de richting van Victoria. Net voordat ik op haar rug ging terechtkomen, draaide ze zich om en duwde me weg. Maar ze liet Bella niet los. ‘Had je nu echt gedacht dat ik je niet opgemerkt had dwerg?’ Siste ze woedend. ‘Niets zal me ervan weerhouden haar uit de weg te ruimen!’ Ze gaf een ruk aan Bella haar pols, en Bella viel voorover, en ik kon zien dat ze haar ogen gesloten had en onder het bloed zat. ‘Oeps flauwgevallen, ik wist niet dat ze zo gevoelig was...’ Glimlachte Victoria. Ze haalde haar schouders op. ‘Nu ja ik kan beter...’ ‘Bonk!’ Edward, was ik helemaal vergeten. Hij had Victoria omver geduwd en leunde voorover om in haar nek te bijten. Maar hij zag het gevaar niet.