Sorry Bella...

Zonder aarzelen trok ik het raam open en sprong naar buiten. Mijn schouder deed wel lastig, maar het ging. Het was niet moeilijk om het huis van Bella te vinden. Haar geur van sterker dan welke andere geur ook. Dan pas had ik door hoeveel dorst ik wel niet had. Niet moeilijk, ik had een maand al niets gedronken! Dat had Jane waarschijnlijk ook gedacht, dan kon ik het niet weerstaan om Bella te bijten. Het was een redelijk klein huisje, er stond een rode Pick-up voor. En een politie auto. ‘Politie, fantastisch...’ Mompelde ik sarcastisch. Toen schoot me iets te binnen. Als Edward er was dan was alles verloren. Ik bad dat Edward thuis zou zijn. Gelukkig rook ik niets. Bella haar raam stond open. Waarschijnlijk omdat Edward zou binnenkunnen... Ik had gelijk. Edward was er niet. Geruisloos sloop ik naar binnen. Ik hoorde gesnurk in de kamer ernaast. Bella zelf mompelde af en toe ‘Edward’ Ik schudde met mijn hoofd en trok voorzicht de dekens weg. Aarzelend bleef ik staan kijken. Ik mocht niet twijfelen ‘Tanden op elkaar Jenna!’ Mompelde ik. ‘In Bella’s nek welteverstaan!’ Voegde ik er nog aan toe. ‘Hier gaan we dan...’ Ik boog me voorover en pakte met mijn hand een lok bruin haar dat in het weg lag... Vastberaden deed ik mijn ogen dicht en mijn mond open.
Maar toen zag ik dat de ogen van Bella open waren. Ik schoot terug overeind. Bella ook. Ze keek me doodsbang aan. ‘W...Wa...wat...’ Stotterde ze. Ik zuchtte, het ging moeilijker dan ik dacht. ‘Zit stil Bella!’ Ik schrok ervan hoe rauw mijn stem klonk. Het was een soort grauw. Bella slaakte een gilletje van schrik. Het gesnurk in de kamer hiernaast stopte even. Ik vloekte, hier kon ik haar niet bijten, als ze zo zou gillen van de pijn zoals ik had gedaan, zouden we betrapt worden. Ik greep Bella bij haar pols en trok haar naar het venster. ‘Laat me met rust!’ Piepte ze. ‘Neen, ik ga je bijten, dus even rustig ok! Ik heb dorst!’. Bella deed haar mond open om te gillen, maar ik was haar voor. Met een simpel gebaar had ik mijn armen onder haar geschoven, en was het raam uitgesprongen. Ik besloot direct door te rennen naar het bos. Waar ik Bella liet vallen. Ze krabbelde direct overeind en keek me met grote ogen aan. ‘Je zou me geen kwaad doen...’ Fluisterde ze vol ongeloof. Ik kreunde ‘het spijt me Bella maar ik moet wel...’