14.

Ze komt terug en knielt neer naast mij: 'Gaat het?' vraagt ze bezorgd terwijl ze langzaam over mijn rug wrijft. Haar handen voelen vertrouwd, vol met liefde. Er rolt een traan langs mijn wang, 'sorry' fluister in terwijl ik mijn hand op haar been leg. Ze lacht, ze heeft een prachtige lach. 'Wil je een spelletje spelen? Ik heb veel gezelschapsspelletjes gekregen van mijn ouders.' vraagt ze vriendelijk. Ik knik en we gaan samen aan de tafel zitten. Ze doet haar kast open en haalt er een spel uit, monopoly. We verdelen het geld, ik pak het hondje en zij het schoentje. Hierna beginnen we, we werpen elkaar af en toe een boze blik als we moeten betalen aan elkaar, dat proberen we tenminste. Na 2 uur spelen wint zij, 'Dat was leuk!' zeg ik enthousiast, ze lacht en toont trots haar kast die vol met spelletjes zit. Er komt een verpleegster binnen: 'Zo, jullie zien er vrolijk uit, fijn dat jullie het goed met elkaar kunnen vinden, het word nu wel laat, welterusten en tot morgen meiden' We gaan allebei in ons bed liggen en na een fijne dag vallen we met een lach op ons gezicht in slaap.