Ik

Daar was ik dan. Lopend over de straat terwijl de maan achter de wolken verdween. Het was nu gewoon helemaal donker, maar wat wil je dan ook op het platteland? Hallo iedereen ik ben Millan ik woon in een boerengat in het puntje van Friesland. Ik ben 14 en de reden dat ik in de nacht over de straten loop is dat ik geen zin heb in ruzie met mijn ouders. Mijn vader is de baas van een marketing bedrijf en mijn moeder advocaat. Mijn ouders willen dat ik het bedrijf van mijn vader over ga nemen, maar DAT KAN IK GEWOON NIET..... Ik ben zo'n jongen die niet goed is op school, die niet sportief is en het enige wat ik kan is tekenen. Ik ben niet knap of populair en ik heb natuurlijk weer van die ouders die het niks kan schelen dat ik goed kan tekenen. Het enige waar zij op letten zijn mijn cijfers. Ze noemen me ook wel het probleemkind, maar wat wil je als je een broer hebt die "natuurlijk" alles goed kan. Ik heb mijn hele leven in de schaduw geleeft, maar daar wen je wel aan. Normaal kan ik het wel hebben (het idee dat mijn broer gewoon veeeeeel beter is dan ik) maar de laatste tijd irriteerde ik me eraan. Ik wou net zoals hij zijn dus heb ik een plan bedacht, maar dat kan pas beginnen in de zomervakantie (vakantie YEEEES). Mmmmmmh het was alweer 2 uur dus hoopte ik dat mijn ouders in bed lagen, zodat ik inieder geval de ruzie kon uitstellen, want daar had ik echt geen zijn in. Ik kwam na een halfuur weer bij de voordeur terwijl het enige wat ik zag de contrasten van het mais was (bleh mais) ik stak de sleutel zo voorzichtig als ik kon in het slot en draaide hem open. Ik deed de deur heel zachtjes open en slopen naarbinnen. OOOOOOH SHIT MIJN OUDERS ZITTEN NOG IN DE KEUKEN TE DRINKEN!!!!!!! Ze konden me vanuit deze plek net niet zien dus hoopte ik dat ze snel naar de woonkamer gingen dus bleef ik maar even staan. Ik probeerde mee te luisteren, want ze hadden blijkbaar een heel belangrijk gesprek. Dat kon ik altijd merken, want mijn moeder trok dan altijd aan haar haar. Ik hoorde maar een paar woorden maar kon eruit opmaken dat het over mij ging, want ik hoorde slechte cijfers, school, maar opeens was het stil.... Mijn moeder zei nog iets wat ik kon verstaan. Ik ik kon mijn oren niet geloven hoe kan dit....