Hoofdstuk 1

Dit is mijn éérste verhaal haha
__________________________________________

De heerlijke geur van bloed drong mijn neus binnen. Ik kon het niet meer uitstaan, ik moest het proeven. Maar dan ben ik een moordernaar, en weet iedereen mijn grote geheim. Ik begon een beetje te grommen, van mezelf. Ik schrik, want ik zie aan John dat hij schrikt. ''Niet bang zijn'', fluister ik. Het lijkt alsof alles nog maar draait om zijn bloed. Een bijt, en je geliefde zal nooit meer pijn van jou lijden. Ik kijk John aan. Hij is bang, dat zie ik in zijn ogen. Mijn gave is in de toekomst kijken en iemand anders zijn of haar pijn zien. Meestal lees ik het in hun gedachten, dus je kan het ook gedachtenlezen noemen. ''I-ik moet naar huis denk ik'', piept hij. Ik lette er niet op dat ik heel dichtbij hem stond. Stemmen razelden in mijn hoofd. ''Doe het!'', ''Bijt hem!'', allemaal van die verplichtingen. Ik doe het niet. Het kan niet. Zo'n joch als hem verdrient het niet om voor eeuwig te leven voor mensen en dierenbloed. Ik sluit mijn ogen. Als ik mijn ogen na een korte tijd weer open doe, zie ik dat niemand voor mij sta. Het bos is leeg, alleen het geluid van vallende bladeren dringt nog in mijn oor. John is weg, hij is bang.. voor mij.