Chapter 17

Niall Horan POV

Nadat Harry weg is uit de kamer leg ik mijn boek terug op de plek waar het eerst stond. Mijn gedachtes gaan weer uit naar het gesprek wat we net hebben gevoert. Verschillende vragen spoken door mijn hoofd, tevergeefs opzoek naar een antwoord. Waarom deed Harry zo raar? Waarom stotterde hij? Harry kennende zou hij me nooit echt aardig vinden, waarom deed hij dan zo aardig, voor zijn doen? Hij kwam me vertellen dat we zo moesten eten, dat zal vast niet de reden zijn dat hij naar me toe kwam. Zelfs Jack en James doen dat niet, laat staan Harry. Het enige waarmee ik hem in verlegenheid zou kunnen hebben gebracht was mijn glimlach. Maar dat zou alsnog geen goede reden zijn om zomaar te gaan stotteren, al helemaal niet voor mijn Engelse kamergenoot. Hij is meteen na zijn eerste les beschouwt als de één van de leukste jongens van de school, natuurlijk bekroont door de populairste meiden. En ik geef het ze ook na, Harry is grappig, lief, aardig, stoer en knap. Hij was welliswaar niet aardig, lief en grappig tegen mij, eerder zijn stoere boze kant die hij niet vaak liet zien tegen diegene die hij wel mocht. Zachtjes draai ik mijn hoofd naar rechts om op de grote klok te kijken hoe laat het is. Heel even verlaat de stotterende Harry Styles mijn gedachtes wanneer ik vaststel dat het etenstijd is. Enthousiast spring ik op uit de stoel. Niets gaat er boven Nandos natuurlijk, maar hier koken ze wel erg lekker. Harry blijft vaag achter in m'n hoofd, terwijl de rest ingenomen word door de lekkere geuren die uit de eetzaal komen. Met twee tredes tegelijk sprint ik de trap af om vervolgens naar Jack toe te lopen die op me staat te wachten voor de deuren van de eetzaal. Een glimlach siert zijn gezicht wanneer hij mijn blonde haren onderscheid.
'Hello mate,' groet hij me, wanneer ik bij hem ben aangekomen,' James is binnen een tafel zoeken. We zijn laat best laat, ik hoop dat er nog een leeg tafeltje over is.' Jack gaat me voor naar binnen, waar het al een drukte van belang is. De hele school zit al aan de verschillende tafeltjes en wachten tot het sein word gegeven dat ze eten mogen halen. James wenkt ons vanaf een tafeltje in de hoek, waar onder anderen ook verschillende andere mensen bij zitten. Jack kijkt me heel even met opgetrokken wenkbrauwen aan. Wanneer we dichterbij komen herken ik de donkerbruine krullen van Harry. Zijn smaragd groene ogen kijken me verbaasd aan wanneer ik naast James aanschuif.