De Regels

Jane draaide haar hoofd terug naar mij ‘Je hebt gelijk Carlisle, zo Jenna was het toch he? Jenna, je bent een nieuwe vampier, je hebt nog veel te leren. Ik twijfel er niet aan dat de Cullens goed voor je zullen zorgen. Maar er zijn regels aan verbonden, en die kom ik je nu uitleggen. Regel nummer 1, jij bent een vrij jonge vampier, ik keur dit nog net goed. Vampierkinderen en baby’s mogen niet, dat is ten strengste verboden omdat misschien zo meerdere mensen te weten komen dat er vampiers bestaan. Ook mag er aan geen enkele mens verteld worden dat je een vampier bent.’ Jane keek streng naar Edward. ‘Nu... Als dit toch gebeurd, moet die persoon oftewel gedood worden, oftewel in een vampier veranderd worden... Zo vlug mogelijk! Je mag iemand ook niet opvallend doden dat het is het journaal komt. Die persoon moet gewoon verdwijnen en dat is het. Dit zijn niet zo’n moeilijke regels om te volgen, dus ik wil dat je ze zo goed mogelijk volgt en er geen een overtreed.
Bij het overtreden kan het dat jij vermoord word door 1 van ons, de Volturi.’ Jane ging rechtop staan. ‘Zo dit was het dan denk ik, o ja, ik hou je niet tegen om Bella te bijten, want dit spelletje duurt nu als meer dan een jaar!’. Ik was verbaasd. ‘Ben je helemaal naar hier gekomen om me dit te vertellen?’ Vroeg ik verbaasd. ‘Neen.’ Jane stak haar hand in haar mantel en haalde een kettinkje tevoorschijn. ‘Bijna niemand heeft zo’n ketting, ik heb gehoord dat jij zonder moeite mensenbloed weerstaat, je hebt een speciale gave, en mijn gave werkt niet bij jou!’ Het kettinkje was prachtig. Het was van zilver, ik herkende een zilveren vleermuisje met een edelsteen. ‘Draag er goed zorg voor!’. Ze liep richting deur en Carlisle liep met haar mee om haar uit te laten. Ik plofte neer op de bank. Wow, dat was... Apart... Rosalie glimlachte naar me ‘Proficiat, nu hoor je er echt bij!’. Ik was ook wel trots, maar ik vond nog altijd 1 ding vreemd... ‘Rosalie, is Jane echt helemaal naar hier gekomen, om me die regels uit te leggen, en me die ketting te geven?’. Rosalie’s gezicht werd heel serieus. ‘Neen...’ Ik zette een verbaasd gezicht op ‘Ze kwam eigenlijk kijken of je echt bestond, of wij dit niet hadden verzonnen of zo, en gewoon je keuren. Als je heel bloeddorstig was geweest en verkeerde dingen had gezegd had ze je waarschijnlijk vermoord.’ Zei ze droog