Chapter 16

Harry Styles POV

Zachtjes klemmen mijn bezwete handen de deurknop. Een zucht kruipt over mijn lippen wanneer de deurkruk naar beneden word geduwt en zachtjes de kamer in mijn zicht verschijnt. Zenuwen borrelen in mijn buik op wat een onaangenaam gevoel geeft. Streng probeer ik mezelf aan te spreken dat ik niet zenuwachtig hoef te zijn. Dit is mijn kamer! Een andere zucht verlaat mijn neus wanneer ik de deur verder open duw. De blonde haren van Niall schitteren in het licht dat de zwakke ondergaande zon nog afgeeft. Twee paar blauwe kijkers onderzoeken me achterdochtig. Snel zet ik weer mijn normale gezicht op, om hem geen reden te geven om naar me te kijken.
'Heb ik iets van je aan of zo, Horan?' werp ik hem luchtig toe. Niall's wangen worden langzaam rood, vervolgens draait hij zijn hoofd weg. Een geruisloze zucht verlaat weer mijn mond.
'Wat kom je eigenlijk doen?' vraagt Niall, zijn stem lichtelijk geïrriteerd maar toch met een angstige ondertoon.
'Ik wilde alleen even zeggen dat we zo gaan eten,' zeg ik, terwijl mijn schouders een stukje de lucht in gaan. Mijn hand woelt even door mijn bruine krullen om het tot orde te schikken.
'Uhm, oké,' zegt Niall bedenkelijk. Even kijkt hij naar me op om vervolgens een flauwe glimlach op te zetten. Heel even hap ik naar adem. Mijn ogen priemen in de zijne om het vervolgens in mijn geheugen te griffen. Niall staat erom bekend geen glimlach aan anderman te laten zien, en ik, Harry Styles, krijg hem op de tweede dag dat we elkaar hebben ontmoet. Een kriebelig gevoel in mijn onderbuik spreidt zich steeds meer uit tot er uiteindelijk een gelukszalig gevoel door mijn hele lichaam stroomt.
'Ik... Eh.. Ik ga maar weer eens naar beneden... Ik wil niet te laat zijn, zegmaar,' stotter ik, niet wetend wat te zeggen.
'Oké, Harry.' Zonder me nog maar één blik waardig te gunnen pakt Niall zijn tas en legt de stapel boeken alvast op het bureau. Ik weet niet hoe snel ik de kamer uit moet vluchten. Eenmaal op de gang laat ik me zachtjes tegen de muur aan vallen. Een onbetwiste grijns siert mijn lippen, die er waarschijnlijk deze avond niet meer af te halen valt. Zachtjes zet ik de eerste stappen naar de eetzaal beneden. Onderweg groetten veel meiden en jongens me nog, die ik vandaag heb ontmoet, maar als enige blijft Niall in mijn gedachtes hangen.