Introduction

"10!"De tijd leek stil te staan in mijn overbevolkte woonkamer. Alle lichten waren uit, de kamer was belicht door honderden kleine waxinelichtjes. Mijn moeder was er de hele week mee bezig geweest. Het was prachtig. Ik voelde zijn warme hand op mijn schouder en keek omhoog. Ik werd begroet door zijn lieve glimlach. "9!" Ik merkte dat hij dichtbijstond. Zijn lichaam leek warmte af te staan. Mijn eigen persoonlijke verwarming. "8!" Op een of andere manier bleven we in stilte naar elkaar kijken. Ik merkte op dat er een glimlach was vastgeplakt op mijn gezicht. Met mijn hand schudde ik zijn haar door de war. Ik zag zijn lippen bewegen maar hoorde niet wat hij zei. "7!" Het warme en veilige gevoel dat ik van hem kreeg, liet mij mezelf dichter tegen hem aanduwen. Ik richtte mijn aandacht op de grond en zag een verloren soldaatje van mijn broertje naast de bank. "6!" Om een of andere reden keek ik weer omhoog. In zijn groene ogen. "5!" Mijn ogen zochten imperfecties in zijn gezicht. "4!" Ik was verbaasd dat ik opeens niks meer kon vinden, ik plaagde hem al jaren. "3!" Een vreemd gevoel betrad mijn buik. Ik wist niet wat het was. "2!" Het werd steeds erger en ik wou dat het verdween, het gevoel was irritant en knagend. Ik merkte op dat mijn hart sneller ging dan normaal. "1!" Zijn groene ogen..

Het leek alsof de wereld even stilstond. Of iedereen eventjes naar de maan was verhuisd. Een kalmte verspreidde zich over mijn lichaam. Warmte, rust en een fijn gevoel. Liefde. Compleetheid.

Ik voelde hoe mijn lippen tintelden toen de zijne de mijne verlieten. "Gelukkig Nieuwjaar.", zei hij met een lieve glimlach. "Gelukkig Nieuwjaar."

Dat was de dag dat ik erachter kwam dat ik hopeloos verliefd was op mijn beste jongensvriend. Mijn guyfriend. Je snapt me wel. Ook nog op het jaarlijkse nieuwjaarsfeestje van mijn moeder. Mijn naam is Ava Carter en ik zit vast in the friendzone.