~ 06 ~

7 augustus 2010
Jai's moeder had me gevraagd of ik en mijn moeder langs wilden komen. Het is nu 5 dagen geleden sinds het ongeluk. Morgen zal de begrafenis plaatsvinden. Het is allemaal zo onwerkelijk. Mijn moeder houdt me stevig vast. Om mijn enkel zit gips. Op mijn krukken hink in naar de deur van Jai's huis. Mijn moeder belt aan. De deur gaat open en de moeder van Jai, Mona, doet open. Haar gezicht is bleek en ze heeft enorme wallen. Zodra ze me ziet geeft ze me een knuffel. "Dag lieverd" zegt ze, haar stem klinkt schor. Ik loop naar binnen en ruik de vertrouwde geur. "Jai ligt op zijn kamer." zegt Mona. Ik knik. Terwijl mijn moeder en Mona naar de woonkamer lopen, loop ik naar de o zo vertrouwde deur. Jai was altijd erg blij dat hij zijn kamer beneden had, zo kon hij 's nachts eten uit de koelkast halen zonder dat zijn ouders boven het merkten. Ik duw de deur open. "Evy, waar ben je?" hoor ik mijn moeder roepen. Ik hoor voetstappen achter me. Twee armen voel ik om me heen. "Wil je mij mee naar binnen?" vraagt ze. Ik schud mijn hoofd. "Laat me maar even." antwoord ik. Mijn moeder geeft me een aai over mijn hoofd en loopt dan terug naar de woonkamer. Ik stap de kamer in. Ik zie hem liggen voorin de kamer. In een witte kist. Hij ligt er vredig bij. Achter hem is de rest van de kamer. Het bed, het keyboard bij het raam en de grote vlag van the UK. Jai wilde zo graag met mij een keer naar Londen. Altijd als we samen op zijn bed zaten fantaseerde hij over een reisje naar Londen met zijn tweeen. Samen. Een traan rolt over mijn wangen. Ik loop naar de kist toe. Ik raak Jai zijn wang aan. Meer tranen rollen over mijn wangen. "Lieve Jai" fluister ik. Waarom hij en niet ik. Als ik niet zo stom was geweest om een scooter voor mijn verjaardag te vragen... Een klein vliegje zie ik plots voor mijn gezicht vliegen. Ik wapper met mijn hand. Het vliegje gaat op Jai's neus zitten. Ik wil hem wegjagen maar ineens vliegt ie op en vliegt een rondje. Vervolgens vliegt hij naar Jai's bed. Ik volg hinkend het vliegje. Het vliegje gaat op de vlag boven zijn bed zitten en na een paar seconden vliegt hij door het halfopen raam naar buiten.
Reageer (1)
YES ANNA IS BACK!
1 decennium geledenAaahhhh mens ik heb kippenvel! Dankuzeer...
Je schrijft echt zo mooi! Vooral dat stuk met het vliegje... Wauw! Ik ga snel verder lezen