Deel 229

Lies Pov.

Joe is weer fijn slim bezig met zijn wat minder slimme opmerking. Waarom laat hij niet gewoon zijn gevoelens voor haar spreken? Hij heeft zolang in spanning gezeten om haar weer te zien, en nu doet hij zo. Kevin komt achter me staan en slaat zijn armen rond mijn buik. Ik voel zijn ademhaling achter me en hij geeft me zacht kusjes in mijn nek. ‘Joe is wat minder goed bezig.’ Fluistert hij in mijn oor, op zo’n zachte toon dat niemand anders het kan horen. Ik knik zachtjes. Nick kijkt even vragend naar me, maar ik kijk hem even aan op een manier dat hij weet dat het overduidelijk was wat Kevin net gefluisterd had. Joe strompelt naar het bankje en neemt Kevin’s plek in. ‘Hé! Daar wou ik nog gaan zitten!’ Joe geeft hem een dodelijke blik. Iemand is hier een beetje prikkelbaar na zijn stomme acties. Kevin merkt het ook en houdt maar op met klagen. Het is totaal stil. Niemand zegt een woord, niemand weet ook wat hij moet zeggen. Dan verbreekt Kevin de stilte. ‘Zoals Joe al zei, wil iemand wat brood of drinken? Gaby? Nick? Relinde?’ Zegt hij als Joe aanvalt en ik nee schudt. Relinde kijkt naar Joe die gauw wat eten naar binnen propt. Je ziet echt wel dat zij nog helemaal gek op hem is. En van Joe, dat ziet iedereen en dat weet iedereen. Moet ik het Relinde vertellen van Joe’s gevoelens? Nee, besluit ik direct nadat ik die vraag had gevormd. Daar moeten ze zelf achter komen, dat gaat vast niet lang duren. Ze smachten nu al naar elkaar. ‘Ja, ik wil wel wat eten. Ik heb honger gekregen na het.. ongeluk.’ Iedereen kan zien dat ze het moeilijk heeft dat te zeggen. Joe wilt naar haar toe lopen maar doet het toch niet, hij is bang. Ik krijg medelijden met hem. Hij is zo dol op haar, maar ik ga ze niet helpen. Niemand mag dat. Romantiek zal ze meenemen. Kevin wilt het eten zelf aan Relinde overhandigen maar ik geef hem een por. Kevin kijkt me verbaasd aan en snapt dan pas de hint. ‘Joe, kan jij het even geven. Ik wil Lies even spreken.’ Zegt hij als afleiding. Hij pakt me bij mijn hand en onze vingers verstrengelen. Joe kijkt me hulpzoekend aan, maar ik ga dus mooi niet reageren. Dit moet hij ook maar zelf doen. Dan kijkt hij verlegen en deels rood aangelopen naar Relinde. ‘Wat wil je?’ Ze kijkt moeilijk naar hem. ‘Het liefst een broodje met kaas, graag. Heb je dat?’ Kaasverslaafd Hij buigt zich over de plastic tas en pakt daar een broodje met kaas uit. Als hij het afgeeft raken hun handen elkaar eventjes. Beiden worden ze vuurrood. Die twee zijn écht niet verliefd, tuurlijk niet. Ze zijn ook niet voor elkaar gemaakt of iets. En ik haat Kevin. Daar klopt al evenmin iets van. Relinde en Joe kijken elkaar nog een paar spannende momenten aan, Joe buigt zich iets naar voren. Dan voel ik kriebel in mijn neus. ‘Hatsjoe!’ Joe wordt blijkbaar weer wakker uit de droom en snelt weer naar de bank. Dan kijkt hij me raar aan. ‘Ik dacht dat Kevin je wilde spreken?’ Kevin trekt me mee naar buiten terwijl ik hard naar Joe knik. Vanachter het raampje geef ik Joe nog gauw een knipoog, die hij alleen kan zien. Hij kijkt me nep-boos aan. Hij vond het echt wel een fijn moment. Kevin trekt me nog verder en verder, tot we ergens achterin het ziekenhuis in een leeg kamertje zijn. Kevin buigt zich naar voren en zoent me hevig. Ik breng mijn hand naar zijn borst. Hij blijft me zoenen alsof zijn leven er van af hangt. Ik sla mijn benen om hem heen. Hij beweegt zich naar het lege bed en zet me daar neer. Hij stopt eventjes en kijkt me verlekkerd aan. Zijn verlangens zijn bijna tastbaar. Hij brengt één hand naar mijn heup en de andere naar mijn buik. De knoopjes schieten los en hij gooit mijn bloesje weg. Dan stop ik, nog nahijgend. ‘Kevin, je ring.’ Hij kijkt me zielig aan en brengt zijn hand naar de ring. Hij wilt hem af doen! ‘Nee, Kevin! De bruiloft is al snel, dan mag je me helemaal hebben. Alles van me.’ Ik zoen zijn hals. Genietend sluit hij zijn ogen. ‘Ik houd zoveel van je, Lies.’ ‘Ik houd ook van jou, Kevin.’ Ik geef hem een zoen op zijn mond. Ik lik wat aan zijn lippen en zijn tong komt er ook bij. Hij zoekt wat rond in mijn mond. Na een paar minuten wat af gezoend te hebben, trek ik me langzaam weer terug en raap mijn bloes op. ‘Nog maar even en dan mag de bloes wegblijven.’ Zeg ik hem verleidend. Hij kijkt me verliefd aan en geeft me nog snel een zoen tussen mijn borsten. Ik giechel van het genot. Ik wou dat hij die ring toch niet om had..