I can't do it.

Jinse Pov.

Lies kijkt nog steeds glimlachend naar Kevin, die onderhand bij de 187 is en bijna onbezweet. Lies is nog maar bij de 39 en is nu al helemaal rood en bezweet. Ook ik ben al bekaf, maar ik ben al bij de 68. Ik snap niet dat Kevin niet doorheeft dat Lies hem wel ziet zitten. Het is best wel obvious, ze verbergt het nou niet echt of iets. Ik zal ze moeten gaan koppelen. Ik zou niet weten of Lies dat wel fijn vindt, maar dit is voor hun eigen bestwil. Toch?

'Opstaan jij!' roept het kwade gezicht. Lies en ik komen hijgend op. Kevin stond al een tijdje naar ons te kijken, hij was natuurlijk veel eerder klaar. 'Ik wil graag dat jij, Jinse, onmiddellijk met mij mee komt. Jij hebt vandaag kantinecorvee.' Ik laat mijn hoofd hangen. Kantinecorvee, dat is pas écht marteling. Alhoewel.. Kevin en Lies zijn dan wel eventjes alleen. 'Flirt er op los, wijf!' fluister ik nog snel naar Lies voor ik word meegetrokken.

Lies Pov.

'Flirt er op los, wijf!' wordt er nog vlug in mijn oor gefluisterd, net voordat mijn beste vriendin wordt weggesleurd. 'En de rest van jullie, terug naar jullie cellen totdat wij zeggen dat jullie er weer uit mogen. Hup, tempo!' Al snel worden we meegedrukt de gangen in door de massa gevangenen die allemaal naar hun eigen cellen willen. 'Lies! Het is hier al, hoor. Pak mijn hand! Ik trek je wel terug.' roept de Kevin die zich vastklampt aan de tralies, terwijl ik steeds verder wordt meegenomen. Ik strek mijn arm en grijp zijn hand vast. Een schokje en een tinteling door mijn hand, dat zich een weg vindt naar de rest van mijn lichaam. Zijn sterke hand houdt me goed vast en trekt me snel terug. Door een wel erg rumoerige en stevige vent word ik opnieuw omver gelopen. Een sterke drang komt binnen. Bloed, een mes, een lichaam dat schokkend van de pijn op de grond ligt te creperen en de oppermacht.Ik had niet goed door hoe hij het deed en hoe dat zo snel mogelijk was, maar plots voel ik me tegen een sterk bovenlichaam aan vallen. Kevin's grijnzende gezicht hangt boven me, zijn mooie ogen kijken me schitterend aan. 'Ik heb je.' Ik knik. 'Inderdaad.' Je hebt me helemaal in je macht.

Ik laat me direct op het bed aan de linkerzijde van het lelijke, kale hok vallen. Een zucht ontsnapt uit mijn mond, gevolgd door een even diepe van Kevin, die zich naast mij neerzet. ‘Nog moe van het opdrukken, zeker?’ Ik probeer te knikken, maar ik kan me al nauwelijks meer bewegen. Ik klop zachtjes op het stukje kussen naast me, dat nog over is. ‘Kom er gezellig bij.’ Hij knikt en gaat voorzichtig naast me liggen, met zijn gezicht naar de mijne. Onze blikken kruisen elkaar even. ‘Je..’ Ik kijk hem vragend aan. ‘Je bent best mooi.’ Voorzichtig beweeg ik me naar voren, klaar om hem te zoenen. Nog een paar centimeter.. ‘Iedereen, nu naar de eetruimtes! Het is etenstijd.’ Schel klinkt de stem in onze oren. Kevin gaat meteen op de bedrand zitten en draait zich om. ‘Het kan niet.’