Ik loop de trap af, terwijl ik met mijn slapende kop bijna naar beneden val.Ik neem een appel uit de fruitmand en dan loop ik naar het station.Ik zie alle mensen van mijn school op de trein stappen, alleen ik blijf staan. Met tranen in men ogen staar ik voor me uit, een oude vrouw komt naar me toe en vraagt wat er is, ik laat me overhalen en ga met haar mee naar haar huis. Daar krijg ik een tasje thee met zelfgemaakte cake, ik ruik de heerlijke geur van de cake door heel haar huis, ik bedank de dame en langzaam begin ik met vertellen. Wat voelt het fijn om tegen iemand te praten die me niet kent, en echt wil weten wat er is.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen