Chapter 11

Harry Styles POV

Zayn, Louis, Liam en ik lopen al pratend de aula in voor de pauze. Niall staat met zijn vrienden verderop, ergens in een hoekje. Zijn ogen priemen in de mijne als ik zijn blik opmerk. Zijn ogen gaan verlangend over mijn lichaam. Langzaam draai ik me weer om om een genant moment te vermeiden. Louis begint te grijnzen en trekt speels aan mijn krullen. Een grijns verschijnt er op mijn gezicht. Zayn en Liam hebben niets door wanneer ik achter Louis aanren en een rukje aan zijn haar geef. Beledigt, maar lachend, kijkt hij me aan.
'Weten jullie wat de volgende les is?' onderbreekt Liam ons.
'Wiskunde, geloof ik,' antwoord ik, en ga verder met Louis. Liam grinnikt even, en pakt zijn spullen in. Net nu ik Louis onder mijn arm gegrepen heb, gaat de bel. Louis wurmt zich los en rent weer terug naar Zayn. De aula loopt langzaam leeg. Zuchtend loop ik achter Liam aan, die me de weg wijst naar het Wiskunde-lokaal. Vreselijk, wiskunde. Daar ben ik écht vreselijk slecht in... Nouja, in alles eigenlijk. Heel snugger ben ik niet. Wij zijn één van de laatste die zich in de stroom van leerlingen proppen. Het is nog best een klus om het juiste lokaal te vinden, zelfs voor Liam, die hier al een paar jaar op school zit.