She Shall Fight

Fight
Hier zit ik dan.
Op mijn donkere kamer achter de computer.
De regen hoor ik tegen mijn raam tikken.
Opeens lijkt alles zo donker.

'Anna, schrijf jij ook iets op de kaart?'

Met die zin begon het allemaal.
De kaart die we naar Linda schrijven.
Om haar sterkte te wensen.
Om te zeggen dat we met haar meeleven.
Maar wat moet ik erop zetten?

Veel sterkte met de operatie?
We denken aan je?

Eigenlijk wil ik veel meer zeggen.
Allerlei gebeurtenissen, herinneringen, alles spookt door mijn hoofd.
Maar wat betekenen die woorden op papier?
Ik kan alle gevoelens die ik in me draag niet op papier zetten.
Net pink ik nog een traantje weg, nadat ik de foto's van haar feest heb gezien.

Een glimlach.

Maar wat gaat er in haar hoofd om?
Angst voor de operatie.
Angst voor wat komen gaat.
Angst voor wat komen gaat en dat ze nog niet weet.

Ik weet niet wat ik moet schrijven.
Woorden...
Woorden die ik wil zeggen, vertellen hoe ik mij voel.
Hoe ik haar wil steunen, troosten en zien lachen.
Maar ik weet niet hoe ik het moet schrijven.

Één ding weet ik zeker.

Ze zal vechten.

Vechten tegen die ziekte.

Vechten voor haar leven.