Chapter 9

Harry Styles POV

Ik word uit mijn gesprek opgewekt met Louis als de bulderende stem van Collins door het lokaal heen dendert.
'Meneer Horan, er worden geen briefjes doorgegeven! Ga u maar melden.' Mijn ogen volgen zijn blik naar de jongen die vertrekt. Tot mijn verbazing zie ik de spencer van Niall. Met een frons kijk ik hoe hij treuzelt om zijn spullen in te pakken, en met een grom het lokaal verdwijnt. Louis tikt me weer aan om verder te gaan, maar met mijn gedachtes zit ik bij Niall.
'Nog meer mensen die briefjes hebben, anders kunnen die nu ook meteen gaan?' Een dikke ader zie ik kloppen in Collins' slaap. Niemand geeft een kick. Collins trekt zijn stropdas recht en gaat brommend verder met zijn les, waar maar een paar leerlingen mee bezig zijn. Louis begint verder te ratelen over wat ik allemaal kan verwachten op deze school. Hij begint meteen over pestkoppen en arrogante leraren. Een gedachte vloeit bij me op. Pas nu begin ik me schuldig te voelen over hoe ik tegen Niall gedaan heb. Mijn woorden dringen mijn gedachtes binnen. Pestkoppen... Ik ben geen haar beter.