Vergeving

Remus merkt dat ik afwezig ben. Hij heeft groot gelijk, al een paar keer heb ik ongemerkt op zijn tenen staan dansen. Iedereen staat nou op de dansvloer dus we kunnen ongemerkt stoppen.
'Wat is d'r?' vraagt hij me. Ik scheur mijn blik weg van Severus' hatelijke ogen en probeer me te focussen op Remus.
'Niks,' antwoord ik kortaf. Remus knikt bedenkelijk maar aan zijn houding is te zien dat hij me niet gelooft. Hij laat het maar rusten, net als ik. Mijn blik kruist nog één keer die van Severus, maar rust dan op Remus' donkerbruine ogen die me glimmend aankijken. Een schuifel nummer word opgezet. Remus krijgt een blos op zijn bleke wangen.
'Ik - eh... Wil je?' vraagt hij ongemakkelijk. Ik werp hem een van mijn geruststellende glimlachen toe, die voor Remus als een goedkeuring opvat. Ik leg als eerst mijn armen om zijn nek. Een rilling loopt over zijn rug als mijn huid contact maakt met de zijne. Onhandig legt Remus zijn handen om mijn heup, dat hem weer aan het rillen maakt. Ik glimlach hem geruststellend toe. Daardoor lijkt Remus iets te bedaren, worden zijn passen wat losser en kan ik mijn hoofd op zijn schouder leggen. Over Remus' schouder kan ik James en Lily zien. Zij staat in dezelfde houding met James en glimlacht naar me. Ik bijt zo lang op mijn tong tot ik bloed proef en weet dat dit geen droom is. Pas als ze haar blik afwend, besef ik dat ze me vergeven heeft...