Chapter 7

Harry Styles POV

Na een kwartier ongemakkelijk alleen aan een tafeltje gezeten, en alvast voorwerk te doen door mijn tas te herschikken, komen eindelijk de leerlingen. Eén voor één gaan ze aan een tafeltje zitten, en werpen me allemaal een aardige blik toe. Het valt me mee dat ze niet allemaal als gekken bij me vandaan gaan zitten, maar juist zo dicht mogelijk. Misschien komt het omdat ik nieuw ben, of achter in de klas zit. Sommige meisjes beginnen uitstochtelijk te giechelen en te fluisteren wanneer ik ze een glimlach toewerp. Een paar jongens zitten in een hoekje te praten en kijken me af en toe aan. Na een tijdje wenkt een van de jongens me erbij.
'Hey,' mompel ik bijna onverstaanbaar. De jongens grinniken, hoewel ik de lol er niet van inzie.
'Hey, ik ben Zayn,' stelt de jongen, met zwart haar en donkerbruine ogen, zichzelf voor. 'Dat is Liam, en die rare dude daar is Louis.' Ik knik de jongens toe.
'En nu jij.'
'Harry. Harry Styles.'
De jongens knikken ter bevesteging.
'Nieuw hier?' vraagt Louis. Ik knik.
'Kom je met ons lunchen in de pauze?' vraagt Zayn. Ik knik dankbaar. Fijn dat ik met iemand op kan trekken, en niet alleen eindig. Na even om me heen gekeken te hebben valt het me op dat Niall er nog niet is. Ik dwing mezelf er niet aan te denken, en mezelf voor te houden dat hij zo wel komt.